Me, myself and I..

Είχα να γραψω τοσο καιρο.Χρωσταω ηδη αρκετα τρου στορις. Κεφια πολλα δεν εχω. Και ομως μου βγαινει μια απιστευτη αναγκη να γραφω. Επειδη να καταπιεζομαστε καλο δεν ειναι, ειπα να συμπληρωσω μερικα απο τα γνωστοτερα μπλογκοπαιχνιδα. Οχι οτι με διαβαζει κανεις ξενος, τα περισσοτερα ειναι γνωστα αλλα αφου μου ρθε μη το καταπνιξω.

My Big Fat Greek Wedding

Η αλήθεια είναι οτι έχω πολυ καιρο να γραψω στο αγαπημενο τουτο μπλογκ αλλα για να λεμε του στραβου το δικιο δεν ειχα και ορεξη. Μια το ενα μια το αλλο, μια που ειμαι γνωστη γκαντεμω δεν ειχα ποτε την επαρκη αναλογια διαθεσης και χρονου για να κατσω να καταθεσω τις βαρυγδουπες σκεψεις μου.

Χτες το βραδυ ομως, ηρθε στο σπιτι μια φιλη να συζητησει κατι θεματακια της και ξαφνικα μου ηρθε μια απιστευτη ορεξη να αμπελοφιλοσοφησω. Και επισης αποφασισα να μην γραφω στο μπλογκ μου μονο αστειες ιστοριες αλλα καθημερινες σκεψεις. Ποτε δεν ειχα ημερολογιο, ουτε ηθελα κιολας αλλα μια μικρη αυτοψυχαναλυση ενίοτε ειναι επιθυμητη και γιατι οχι απαραιτητη.

Άσε το κακό να μπει..

  Ο Γιαννης ως γνωστον ειναι αγαπημενος φιλος. Επισης ειναι 18 ετων και δινει παννεληνιες σε ελαχιστες μερες. Λιγο οι εξετασεις, λιγο οι ορμονες της ηλικιας, λιγο το εκ γενετης σαλεμα που εχει μας οδηγησαν σε ενα διημερο που ο αγαπημενος μας Γιαννακης παραλογιζοταν χωρις ελεος, αρχη, μεση και τελος..

  Χτες λοιπον εβριζε το συμπαν ολο, φιλους γνωστους και αγνωστους λες και του ειχαν κανει κατι. Απειλουσε θεους και δαιμονες, τον πειραζαν τα παντα και θυμοταν να διηγηθει ιστοριες απο τα παλια και τα περασμενα.

Θυμηθηκε μια συμμαθητρια λεσβια που μοιαζει με ανδρα. Θυμηθηκε μια αλλη που μοιαζει με ιαπωνικο ανιμε. Μετα εναν θλιβερο τυπο που καθονταν μαζι στο θρανιο τα παλια τα χρονια και εγραφε γιαννης και νικος = φιλοι για παντα στο μπρατσο του.

Party Down..

Η μέρα που γίνεται κάποιος 18 είναι ημερα οροσημο, μερα χαράς μέρα γιορτής. Πλεον μπορεις να ψηφισεις, να πιεις νομιμα, να βγαλεις διπλωμα, να κανεις ότι θελεις με οποιον θελεις χωρις να φοβασαι ότι ο άλλος θα μπει φυλακη για αποπλάνηση ανηλικου. Μπορεις να ζησεις μονος σου, να σπουδασεις, να παρεις νομικα οποια αποφαση θες χωρις κηδεμονα. Μπορεις να φυγεις από το σπιτι και να μεινεις μονος αμα εχεις λεφτα. Ή σε κάθε καυγα να απειλεις την μανα σου ότι θα το κανεις γιατι πλεον μπορεις. Γενικως και ειδικως πολλα μπορει σαν κανεις.

 Αυτή η μερα λοιπον είναι μια μερα που ολοι θελουμε να θυμομαστε. Τι εκανα εγω στην δικη μου ενηλικιωση δε θυμαμαι ντιπ αλλα κανεις δε νοιαζεται τωρα γιατι το θεμα της παρουσης ιστοριας δεν ειμαι εγω αλλα ο αγαπημενος φιλος Γιαννης. Για τον φιλο Γιαννη λοιπον, αποφασισαμε να κανουμε μια μικρη χαριτωμενη εκπληξη ολοι οι φιλοι ώστε να χει κατι να θυμαται.

Love is in the air..

 14 Φεβρουαρίου 2010, η γιορτή των ερωτευμενων.. Ομορφη μερα γιορτινή, που σε καθε ρομαντικη κομεντι που σεβεται τον εαυτο της ο ηλιος καιει, τα πουλακια κελαηδουν και σε καθε παρκο, παγκακι, ακροθαλασια ειναι ενα αγκαλιασμενο φωτογενες ζευγαρακι που κοιταει νοσταλγικα την θαλασα.

Στη Θεσσαλονικη του 2010 ομως, προφανως και τα πραγματα δεν ειναι ετσι.. Βρεχει, εχει μουνταμαρα απο το πρωι και ολη η τρελοπαρεα(καμια 15 ατομα) εκτος απο δυο ειμαστε μπακουρια. Τι πιο λογικο λοιπον απο το να μαζωχτουμε ολοι οι γαματοι και να παμε σε μια ταβερνα να τα πιουμε?

Μαζευομαστε ολοι οι ελευθεροι και ωραιοι, παραγγελνουμε ενα λουκουλειο γευμα, το κρασι ρεει αφθονο και το κεφι ειναι στα υψη. Οπως καθε φορα, τραγουδαμε μονοι μας ποτ πουρι απο ελληνικες επιτυχιες με το Live σιντι της Δε-δε-δεσποινας να ειναι σταθερη επιλογης μας, ο Θ. Βγαινει φωτο με κατι αγνωστους ξενους, ο Γ. Και η Ε. Αγκαλιαζονται καθε τρεις και λιγο λες και ο μικρος μολις γυρισε απο το Βιετναμ. Καπου παραδιπλα, εγω ολο καμαρι διηγουμαι μια παλια ιστορια μπαλαντζαρισματος, 3-4 απο εμας μπλεκουν ολοι μαζι τα ποτηρια σαν ερωτευμενοι πιγκουινοι και πασχιζουν να πιουν ολοι ταυτοχρονως και εκεινο ειναι το κομβικο σημειο που κανω καλοκαιρινο το φρεσκοαγορασμενο παντελονι του Γ.