Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

Marie Antoinette (2006)



Υπόθεση:
  Ο βίος και η πολιτεία της Μαρίας Αντουανέτα, που στα 14 παντρεύτηκε, στα 18 έγινε βασίλισσα, στα 38 της σφράγισε με τον θάνατο της, την Γαλλική επανάσταση..

Trailer:


Η ταπεινή μου άποψη:

  Η Maria Antonia Josepha Johanna ήταν το 15ο παιδί της Μαρίας Θηρεσίας και του βασιλιά  Φράνσις της Αυστρίας. Ήταν μόλις 14 ετών όταν παντρεύτηκε τον Λουί, δελφίνο της Γαλλίας και μετακόμισε στις Βερσαλλίες και 38 όταν την αποκεφάλισαν στην Place α α Révolution.

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

Love and Other Drugs (2010)




Υπόθεση:


Ο Τζειμι είναι ένας γοητευτικός νεαρός με έντονη σιγουριά που χρησιμοποιεί το σεξ απιλ του για να τα καταφέρνει στην δουλεία του. Η Μάγκι είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που δεν αφήνει τον εαυτό της να δεσμευτεί με κανέναν. Όταν γνωρίζονται, ξεκινούν μια σχέση χωρίς δεσμεύσεις, κάτι που εξυπηρετεί και τους δυο..


Trailer:





Music within

 Χτες το βράδυ κοιμήθηκα με φοβερό πονοκέφαλο.Όλο το βράδυ έκανα ανήσυχο ύπνο και έβλεπα εφιάλτες. Και σήμερα ξύπνησα μουδιασμένα γιατί με περιμένει μέρα με πολλές δουλειές, Ωστόσο, όταν έβαλα να ακούσω το παρακάτω πανέμορφο τραγούδι με οπτικοποιησα με μακρύ φόρεμα εποχής να στροβιλίζομαι σε μια μεγάλη αίθουσα χορού. Αν ζούσα σε μια τέτοια εποχή θα ημανε από αυτές τις ντροπαλές, που κάθονταν πίσω πίσω με κατακόκκινα μαγουλάκια αλλά όταν τις ζητούσε κάποιος για χορό, απεδείκνυαν πόσο γαματες είναι και ο πρίγκηπας τις ερωτευόταν με μια ματιά.

Ορίστε το υπέροχο ασματακι:



 Σήμερα επίσης, αποφάσισα να ανεβάζω σε αυτόν τον ταπεινό διαδικτυακό τόπο τα ριβιου ταινιών που κατά καιρούς γράφω για το αγαπημένο μου gtvs. Νταξ, μην περιμένετε αναλύσεις τύπου Κουτσογιαννοπουλου ή Δανίκα αλλά αφού τα χω έτοιμα, να τα αφήνω να κάθονται; Αμαρτία!

Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

Rituals and Resolutions


Where hav I been all your life?
Sitting on fences, a novocaine for all the senses.
Another year will pass us by.
Making sense of nothing, in defense of something.
I laughed too late and dug myself into a grave.
This year I'll try not to think too much.
This year I'll try to stand up for myself.
This year I'll live like I've never lived before,
this is my year for sure.
Another stupid clumsy story.
More accidental aspirations.
Another explosion of silence.
I think I'm going deaf, or maybe I'm just hearing less.
This year I'll try to only listen to myself.
This year I'll try not to think too much.
This year I'll try to stand up for myself.
This year I'll live like I've never lived before,
this is my year for sure.
I wonder where you'll be bringing in the new year.
As midnight clocks are singing,
good chance I'll be slobbering somewhere.
Probably pass out, wasted, and sleeping until the smoke clears.
Vague memories of midnight flash in tune to morning sunlight.
Wake up knowing you'll never be there.
I've got 100 resolutions, but I've got no solutions.
I've got one song I write 100 times.
And only a dozen or so rhymes.
This year I'll try not to drink so much.
This year I'll try to stand up straight.
This year let's live liked we've never lived before,
this is our year for sure.



 Σε κάθε αμερικάνικη σειρά ή ταινία που σέβεται τον εαυτό της παραμονή πρωτοχρονιάς μαζεύονται όλα τα καλόπαιδα, φιλιούνται κάτω από το γκι και κάνουν resolutions. Τόσα χρόνια έλεγα να βρω γκι και να κάνω resolutions αλλά ποτέ δεν έβρισκα και έτσι φέτος που δεν βρήκα γκι, είπα να βγάλω resolutions μπας και βοηθήσουν κάπου σε αυτή τη νέα χρόνια που ξεκινά.
Μετά το ξανασκέφτηκα και αναρωτήθηκα αν έχει κανένα νόημα όλο αυτό το θέμα των στόχων. Άραγε, αλλάζει κάτι με την νέα χρονια?Ειναι ένα νέο σημείο μηδέν η απλά άλλαξε μια μέρα όπως όλες οι άλλες? Αλλάζει η ενεργεία γύρω μας η απλά ξημέρωσε ένα Σάββατο όπως όλα τα αλλά? Και γιατί πρέπει να γλεντάμε τόσο πολύ και να αγοράζουμε καινούρια ρούχα και να πίνουμε ολημερίς και ολονυχτίς αν ουσιαστικά τίποτα δεν αλλάζει?

Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2010

Free to choose

  Χτες πήγα να ψηφίσω στο δημοτικό που ήμουν μαθήτρια. Μάλιστα πήγα προς το τέλος της διαδικασίας για να μην περιμένω ουρά με αποτέλεσμα όταν έφτασα να έχει σκοτάδι και μονό τους ανθρώπους από τις εφορευτικές. Το σχολειό είναι ίδιο με το σχολειό που άφησα το 1996 και αυτό με γέμισε με βαθιά θλίψη