Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2011

What love is..

  Σήμερα, είναι Σάββατο, ο λατρεμένος ΓΑΠ μολις τελειωσε την ομιλια του στην ΔΕΘ και μας υποσχέθηκε τουλάχιστον εναν εργαζόμενο σε καθε οικογενεια. Δεν μας είπε βεβαια, για πόσα μελη οικογένεια υπολογιζε, αλλά δε βαριέσαι αυτά ειναι ψιλοπράγματα. Αύριο, μεθαύριο θα ανακοινωθούν και αλλά μέτρα, περικοπές μισθών και συντάξεων, απαξίωση υγείας και παιδειας και ειλικρινά δεν ξερω τι άλλο μας περιμένει. Πόσα όνειρα μπορούν να ποδοπατηθούν? Ποσοι άνθρωποι να χασουν τον ύπνο τους και πόσοι την υγεια τους ζώντας καθημερινά σε εναν τόσο παραλογο κόσμο?
Αστα να πανε, φιλε αναγνώστη..

 Γιαυτό εγω, μην αντέχοντας αλλο το σφίξιμο στο στομάχι, αποφάσισα να γραψω κατι σε αυτο το ερμο μπλογκ, μπας και γίνω κάποτε διάσημη απο τα γραπτα μου και παψω να ανησυχώ για το μελλον. Σήμερα λοιπόν, το μενού περιλαμβάνει δυο αρκετά χαριτωμένες ταινιες, σπονδυλωτές, τιγκα στους διάσημους ηθοποιούς, και οχι δεν ειναι αυτες που βγαίνουν καθε χριστουγεννα, πασχα, 15αυγουστο για να υμνησουν την αγαπη. Είναι δυο ταινίες που υμνούν μεν την αγάπη, αλλά πανω απο όλα ήμουν δυο από τις ωραιότερες πόλεις που υπάρχουν στον πλανήτη..


Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011

The Girl Who Is Dripping with Hypocrisy


 Το ποδόσφαιρο λένε είναι το όπιο του λάου, γιατί “ναρκώνει” τεράστια πλήθη ανθρώπων και τους προσηλώνει σε μια ολιγομελή ομάδα ατόμων, τα οποία αναγάγουν σε επίγειους θεούς και τους θαυμάζουν με τρόπο που θα ζήλευε ακόμα και ο πιο γνωστός ιδρυτής θρησκείας Την ίδια ατάκα περί οπίου θα μπορούσαμε να πούμε και για την θρησκεία, η οποία ορίζει με πολύ συγκεκριμένο τρόπο την ζωή χιλιάδων πιστών της και καθορίζει την καθημερινότητα τους με χίλιους τρόπους Αυτό βεβαία ισχύει για τους κανονικούς πιστούς, που θέλουν να ακολουθήσουν τις εντολές της οποίας θρησκείας και προσδοκούν ότι θα ανταμειφθούν με κάτι στην επόμενη ζωή Η ζωή που υπακούει σε οποιοδήποτε θρησκευτικό δόγμα είναι αρκετά συγκεκριμένη και ίσως προκαθορισμένη, άλλα αν αυτό γίνεται οικειοθελώς και με ελεύθερη θέληση, ποια είμαι εγώ για να το κρίνω? Το πρόβλημα ξεκινά ότι οι άλλοι, ειδικά η οικογένεια άλλα και ο ευρύτερος κοινωνικός περίγυρος, σου ορίζει ότι έτσι πρέπει να κάνεις γιατί αυτό είναι το σωστό και το άλλο είναι ντροπή και λάθος Το ακόμα μεγαλύτερο λάθος όμως είναι να νομίζεις ότι εσύ είσαι ο ένας, ο σωστός, ο ηλιος ο καλοκαιρινός που εσύ και μόνο εσύ εχέις αποκωδικοποιήσει τα μυστήρια του σύμπαντος και ξέρεις την μια και μονή αλήθεια για το οτιδήποτε Και αυτό φίλε αναγνώστη δεν άφορα μόνο στους πιστούς του Χριστου, του Βούδα, του Μωάμεθ η εκείνου του εξωγήινου που πιστεύει ο Τομ Κρουζ και η υπόλοιποι πάμπλουτοι βαρεμένος Οι χειρότεροι είναι αυτοί που δεν πιστεύουν και δεν αρκούνται σε αυτό(που είναι μια πολύ θεμιτή επιλογή) άλλα αντιθέτως επιλεγούν να κοροϊδέψουν όλους τους άλλους και να τους θεωρήσουν οπισθοδρομικούς, λοβοτομημένους η στην καλύτερη αφελείς

Παρασκευή 29 Ιουλίου 2011

Birthday Girl

  Χτες πήγα στον Οαεδ και σε κάποια φάση έπρεπε να πω την ημερομηνία γέννησης Λεω λοιπόν περήφανη ότι σε λίγες μέρες κλείνω τα 25 για να πάρω την πληρωμένη απάντηση, ότι τα 26 κλείνω και μπαίνω στα 27. Δεν είχα σκοπό να κρύψω χρονιά, λέω πάντα πόσο είμαι, δεν είμαι δα και τόσο πολύ, άλλα με το που το άκουσα έπαθα ένα τέτοιο σοκ που δε το πίστευα Ένιωσα ξαφνικά, ότι μεγάλωσα έναν αιώνα και μια μέρα και το αστείο, φίλε αναγνώστη, είναι ότι δεν είμαι καν σε καμιά κομβική ηλικία που να δικαιολογείται κρίση μέσης ηλικίας Τα 26 δεν είναι ούτε 18, ούτε 25, ούτε 30 και σίγουρα όχι 45. Παρόλα αυτά όμως, το άκουσμα του μου προκάλεσε μια κρίση ηλικίας σε πακέτο δώρου, η οποία δεν έχει φύγει ακόμα από το μυαλό Ίσως φταίει η ζεστή, ίσως ότι δεν είναι κάνεις εδώ, ίσως ότι δεν θα πάω διακοπές, ίσως το καλοκαιρινό διάβασμα, ίσως το να ίσως το άλλο, άλλα από χτες φιλοσοφώ για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

What girls learn


Εδώ και δυο βδομάδες προσπαθώ να γράψω ποστ για αυτό το έρμο μπλογκ το οποίο σε λίγο θα αραχνιασει και θα το κατοικούν φαντάσματα, ξωτικά και νεράιδες Μου έρχονται διάφορες ιδέες άλλα λίγο η ζεστή, λίγο η θαλασσα που ακόμα δεν έχω πάει, λίγο το να λίγο το άλλο, η συγγραφική μου καριέρα μπήκε στο πάγο. Όποτε αποφάσισα να κάνω μια μικρή λίστα με τα διδάγματα που το σύμπαν μου προσέφερε απλόχερα και να μοιράσω γνώση στους μυριάδες αναγνώστες μου.

Τον τελευταίο μηνα λοιπόν απόκτησα την γνώση ότι:

  • όταν έχει αέρα και φοράς φόρεμα και καπέλο άλλα κρατάς και κάτι στο ένα χέρι, λογικά πρέπει να διαλέξεις ένα από τα δυο να συγκρατήσεις. Η σωστή κυρία κράτα το φουστάνι. Οι άλλες κυρίες κρατούν το καπέλο

  • Η συμπλήρωση του μηχανογραφικού μπορεί να γίνει μια αδιανόητα δύσκολη υπόθεση Οι κωδικοί δεν μπαίνουν, οι ειδικές κατηγορίες είναι κουίζ για δυνατούς λύτες και αν έχεις ανάγκη να μιλήσεις με οποιοδήποτε στα ειδικά τηλεφωνα, το ατέρμονο κουδούνισμα χωρίς ανταπόκριση μπορεί να κάνει τα νευρά σου κλωστές.

  • Το βαζελάκι απέναντι είναι όμορφο και έχει όμορφους φίλους. Για κάποιο λόγο φοράει πράσινα ρούχα διαρκώς και όποτε παίζει η ομαδαρα το ακούει όλη η πολη.

  • Οι Τεξανοι γελαδάρηδες είναι γραφικές χαζοφατσες. Δε θα ξεπεράσω πότε πόσο βλάχοι είναι.

  • Τώρα με την κρίση οι άνθρωποι στις δημόσιες υπηρεσίες φοβούνται μην απολυθούν και είναι παντού ευγενέστατοι. Τόσο που απόρησα με την εξαιρετική εξυπηρέτηση σε πολλές υπηρεσίες.

  • Οι άνθρωποι στις ξένες υπηρεσίες όμως είναι ακόμα καλύτεροι. Αν τα ελληνικά πανεπιστήμια είχαν τέτοια οργάνωση ο κόσμος θα ήταν ένα πιο ροζ μέρος.

  • Είναι αδιανόητο ότι άνθρωποι φοράνε βραχιολιών ισορροπίας. Στα σοβαρά.

  • Όντως είναι επικίνδυνο να περπάτα κορίτσι μόνο του στο δρόμο. Επρεπε να περάσει 1/4 του αιώνα ζωής και πολύ νυχτοπερπάτημα πάνω σε δεκάποντα για να νιώσω αγνό φόβο με έναν τύπο προχτές.

  • Αντιθέτως, ένας πολύ ευγενικός νεαρός που μου μίλησε πολύ γλυκά όταν τον εξυπηρέτησα σε μια υπόθεση του, μου έφτιαξε την βδομάδα.

  • Οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης είναι μεγάλοι ήρωες, Επιβιώνουν σε πόλεις χωρίς υποδομές, χωρίς δωρεάν εκπαίδευση τυφλών, δε τους παρέχονται τα απαραίτητα γκατζετακια που χρειαζονται και γενικά μη τους τύχει να περάσουν το δρόμο έξω από την φιλοσοφική.

  • Έχω φίλη που χρησιμοποίησε την φράση είμαι νεγκλιζέ και έβγαζε νόημα.

  • Τα επεισόδια στην Αθηνα με έκαναν να ντραπεί άλλα πάνω από όλα να τρομάξω τόσο πολύ για το τι μας περιμένει.

  • Η οργή και τα διάφορα ποστ σε όλα τα σοσιαλι μίντια με έκαναν να αναρωτηθώ αν πρέπει να ντρέπομαι που έχω μπαμπά αστυνομικό. Δεν είναι όλοι οι ίδιοι ρε αδέρφια.

  • Τελικά είναι αλήθεια ότι δεν μπορείς να καταρρεύσεις από την κούραση ακόμα και αν το πιστεύεις ολόψυχα. Οι άνθρωποι έχουν μεγάλες αντοχές.

  • Η ίδια φίλη με το νεγκλιζέ πήρε τόσο όμορφα δώρα για ορκωμοσίες φίλων που με έκανε να ζηλέψω τόσο αφόρητα. Εντος των ήμερων περιμένετε ετεροχρονισμένο πάρτι ορκωμοσίας για να πάρω τα δώρα που τότε δε πήρα.

  • Το καλοκαίρι είναι η αγαπημένη μου εποχή όσο έχει λογικές ζέστες, κάνω διακοπές και μπορώ να φορώ τα πολύχρωμα ρουχαλάκια μου. Στον καύσωνα θέλω να μετακομίσω σε ένα ιγκλού.

    Οι καθηγητες των ελληνικων πανεπιστημιων νομιζουν οτι ειναι υβριδιο του παπικου αλαθητου και του ταλεντου του Μπιλ Γκειτς. Οι πιοτεροι ειναι απλως ηλιθιοι.

Τα υπολοιπα αργοτερα.

Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

Hangover 2(2011)


"We love to party!"

Περίληψη:

Δυο χρόνια μετά το πρώτο Χαγκόβερ τους, οι τρεις φίλοι ετοιμάζουν ταξίδι σε άλλη γη, σε άλλα μέρη. Αυτή τη φορά παντρεύεται ο Στου, στην εξωτική Ταϊλανδή και προφανώς οι κολλητοί του, δεν θα μπορούσαν να μη του ετοιμάσουν ένα αξιομνημόνευτο πάρτι. Ο ίδιος όμως, θέλει κάτι απλό και ταπεινό και έτσι απλά πίνουν μπύρες και τρώνε ζαχαρωτά στην παραλία. Λίγες  ώρες μετά καταλήγουν με ένα τατουάζ, μια μαϊμού, έναν αγνοούμενο και τεράστιο κενό μνήμης. Άραγε ο γάμος θα γίνει?


Η ταπεινή μου άποψη: