My Big Fat Greek Wedding

Η αλήθεια είναι οτι έχω πολυ καιρο να γραψω στο αγαπημενο τουτο μπλογκ αλλα για να λεμε του στραβου το δικιο δεν ειχα και ορεξη. Μια το ενα μια το αλλο, μια που ειμαι γνωστη γκαντεμω δεν ειχα ποτε την επαρκη αναλογια διαθεσης και χρονου για να κατσω να καταθεσω τις βαρυγδουπες σκεψεις μου.

Χτες το βραδυ ομως, ηρθε στο σπιτι μια φιλη να συζητησει κατι θεματακια της και ξαφνικα μου ηρθε μια απιστευτη ορεξη να αμπελοφιλοσοφησω. Και επισης αποφασισα να μην γραφω στο μπλογκ μου μονο αστειες ιστοριες αλλα καθημερινες σκεψεις. Ποτε δεν ειχα ημερολογιο, ουτε ηθελα κιολας αλλα μια μικρη αυτοψυχαναλυση ενιοτε ειναι επιθυμητη και γιατι οχι απαραιτητη.

Και επειδη η εμπνευση σου ερχεται απο εκει που δεν το περιμενεις, σημερα μου ηρθε η επιφοιτηση. Πηγα που λετε στο σπιτι μιας οικογενειακης φιλης με την μανα μου. Η κοπελια παντρευτηκε πριν ενα μηνα και επειδη εγω ελειπα σε τοπους μαγικους και ονειρεμενους δεν μπορεσα να παρεβρεθω.Σημερα λοιπον, ηταν η μερα της επισκεψης οπου ειδαμε φωτο, πηραμε μπουμπουνιερες, παιξαμε με το νεογεννητο μωρακι της φιλης μας και γενικα ημασταν μια ωραια ατμοσφαιρα. 

Καποια στιγμη το κοριτσι με λεει να δοκιμασω το ομολογουμενως πανεμορφο νυφικο της και εγω αλλο που δεν ηθελα, δεχτηκα. Δεν εχω καμια ιδιαιτερη αγωνια να παντρευτω αλλα τα νυφικα τα λατρευω γενικως και ειδικως. Τα θεωρω πανεμορφα και μαλλον αυτο προκυπτει απο την γενικοτερη αγαπη μου σε εκεινες τις ομορφες εποχες που οι γυναικες φορουσαν μακρυα πανεμορφα μπλουμιστα φορεματα. Ναι το ξερω ηταν πολυ ζεστα, σκουπιζαν τους δρομους κανονικοτατα, σε εσφιγγαν ανελεητα, δε μπορουσες να φας, να κουνηθεις και τα λοιπα και τα λοιπα αλλα προσωπικα δε με νοιαζει. Στο μυαλο μου παντα θα ναι μια απο τις εποχες με τα πιο ομορφα ρουχα.

Βαζω που λετε το φορεμα, κανω τις σβουρες μου, βγαζω τις φωτο μου, καμαρωνω σαν παγωνι γιατι ημανε και οπτασια απο τις λιγες και γενικα ομορφα ητανε. Ωστοσο η μαμα της νυφης απο τη στιγμη που το φορεσα μεχρι την ωρα που φυγαμε(μιση ωρα μετα) δε σταματησε να λεει "στα δικα σου", και "αντε περιμενω τηλ να σου δανεισουμε το νυφικο" και "την επομενη φορα που θα ερθεις, να ειναι για να παρεις το φουστανι". Το ειπε μια, το ειπε δυο, το ειπε χιλιες εκατο στο τελος δεν αντεξα. Γενικα εχω τα νευρα μου, με κλονισε και η κυρια και της λεω "λετε να τον εχω ετοιμο και να τον κρυβω?". Οχι οτι πτοηθηκε ιδιαιτερα αλλα εγω ενιωσα λιγο καλυτερα και η μανα μου χαμογελασε.

Τι κακο ειναι αυτο με τις ελληνιδες μανες? Γιατι ντε και καλα πρεπε να παντρευομαστε? Γιατι αμα περασεις μια ηλικια ειναι η πιο σταντε ευχη το "και με ενα καλο παιδι"? Και στη τελικη 25 ειμαι, οχι 105, αλλες στην ηλικια μου ουτε πανεπιστημιο δεν εχουν τελειωσει. Ναι φυσικα, αλλες εχουν δυο παιδια και μια κολλητη μου φιλη εχει παιδι και μεταπτυχιακο. Αυτο ομως, δε λεει κατι. Ο γαμος δεν σε κανει αυτοματως ουτε ολοκληρωμενο, ουτε πληρη. Αν θες να παντρευτεις και το επιδιωκεις, φυσικα και σε ολοκληρωνει. Ρωτανε ομως ολες αυτες που ευχονται χιλιες φορες "στα δικα μου" αν ο γαμος ειναι αυτο που εγω και καθε κοπελα επιθυμει? 

Για να μη με λετε

What love is..

  Σήμερα, είναι Σάββατο, ο λατρεμένος ΓΑΠ μολις τελειωσε την ομιλια του στην ΔΕΘ και μας υποσχέθηκε τουλάχιστον εναν εργαζόμενο σε καθε οικογενεια. Δεν μας είπε βεβαια, για πόσα μελη οικογένεια υπολογιζε, αλλά δε βαριέσαι αυτά ειναι ψιλοπράγματα. Αύριο, μεθαύριο θα ανακοινωθούν και αλλά μέτρα, περικοπές μισθών και συντάξεων, απαξίωση υγείας και παιδειας και ειλικρινά δεν ξερω τι άλλο μας περιμένει. Πόσα όνειρα μπορούν να ποδοπατηθούν? Ποσοι άνθρωποι να χασουν τον ύπνο τους και πόσοι την υγεια τους ζώντας καθημερινά σε εναν τόσο παραλογο κόσμο?

Αστα να πανε, φιλε αναγνώστη..

 Γιαυτό εγω, μην αντέχοντας αλλο το σφίξιμο στο στομάχι, αποφάσισα να γραψω κατι σε αυτο το ερμο μπλογκ, μπας και γίνω κάποτε διάσημη απο τα γραπτα μου και παψω να ανησυχώ για το μελλον. Σήμερα λοιπόν, το μενού περιλαμβάνει δυο αρκετά χαριτωμένες ταινιες, σπονδυλωτές, τιγκα στους διάσημους ηθοποιούς, και οχι δεν ειναι αυτες που βγαίνουν καθε χριστουγεννα, πασχα, 15αυγουστο για να υμνησουν την αγαπη. Είναι δυο ταινίες που υμνούν μεν την αγάπη, αλλά πανω απο όλα ήμουν δυο από τις ωραιότερες πόλεις που υπάρχουν στον πλανήτη..

The Girl Who Is Dripping with Hypocrisy

 Το ποδόσφαιρο λένε είναι το όπιο του λάου, γιατί “ναρκώνει” τεράστια πλήθη ανθρώπων και τους προσηλώνει σε μια ολιγομελή ομάδα ατόμων, τα οποία αναγάγουν σε επίγειους θεούς και τους θαυμάζουν με τρόπο που θα ζήλευε ακόμα και ο πιο γνωστός ιδρυτής θρησκείας Την ίδια ατάκα περί οπίου θα μπορούσαμε να πούμε και για την θρησκεία, η οποία ορίζει με πολύ συγκεκριμένο τρόπο την ζωή χιλιάδων πιστών της και καθορίζει την καθημερινότητα τους με χίλιους τρόπους Αυτό βεβαία ισχύει για τους κανονικούς πιστούς, που θέλουν να ακολουθήσουν τις εντολές της οποίας θρησκείας και προσδοκούν ότι θα ανταμειφθούν με κάτι στην επόμενη ζωή Η ζωή που υπακούει σε οποιοδήποτε θρησκευτικό δόγμα είναι αρκετά συγκεκριμένη και ίσως προκαθορισμένη, άλλα αν αυτό γίνεται οικειοθελώς και με ελεύθερη θέληση, ποια είμαι εγώ για να το κρίνω? Το πρόβλημα ξεκινά ότι οι άλλοι, ειδικά η οικογένεια άλλα και ο ευρύτερος κοινωνικός περίγυρος, σου ορίζει ότι έτσι πρέπει να κάνεις γιατί αυτό είναι το σωστό και το άλλο είναι ντροπή και λάθος Το ακόμα μεγαλύτερο λάθος όμως είναι να νομίζεις ότι εσύ είσαι ο ένας, ο σωστός, ο ηλιος ο καλοκαιρινός που εσύ και μόνο εσύ εχέις αποκωδικοποιήσει τα μυστήρια του σύμπαντος και ξέρεις την μια και μονή αλήθεια για το οτιδήποτε Και αυτό φίλε αναγνώστη δεν άφορα μόνο στους πιστούς του Χριστου, του Βούδα, του Μωάμεθ η εκείνου του εξωγήινου που πιστεύει ο Τομ Κρουζ και η υπόλοιποι πάμπλουτοι βαρεμένος Οι χειρότεροι είναι αυτοί που δεν πιστεύουν και δεν αρκούνται σε αυτό(που είναι μια πολύ θεμιτή επιλογή) άλλα αντιθέτως επιλεγούν να κοροϊδέψουν όλους τους άλλους και να τους θεωρήσουν οπισθοδρομικούς, λοβοτομημένους η στην καλύτερη αφελείς

Birthday Girl

  Χτες πήγα στον Οαεδ και σε κάποια φάση έπρεπε να πω την ημερομηνία γέννησης Λεω λοιπόν περήφανη ότι σε λίγες μέρες κλείνω τα 25 για να πάρω την πληρωμένη απάντηση, ότι τα 26 κλείνω και μπαίνω στα 27. Δεν είχα σκοπό να κρύψω χρονιά, λέω πάντα πόσο είμαι, δεν είμαι δα και τόσο πολύ, άλλα με το που το άκουσα έπαθα ένα τέτοιο σοκ που δε το πίστευα Ένιωσα ξαφνικά, ότι μεγάλωσα έναν αιώνα και μια μέρα και το αστείο, φίλε αναγνώστη, είναι ότι δεν είμαι καν σε καμιά κομβική ηλικία που να δικαιολογείται κρίση μέσης ηλικίας Τα 26 δεν είναι ούτε 18, ούτε 25, ούτε 30 και σίγουρα όχι 45. Παρόλα αυτά όμως, το άκουσμα του μου προκάλεσε μια κρίση ηλικίας σε πακέτο δώρου, η οποία δεν έχει φύγει ακόμα από το μυαλό Ίσως φταίει η ζεστή, ίσως ότι δεν είναι κάνεις εδώ, ίσως ότι δεν θα πάω διακοπές, ίσως το καλοκαιρινό διάβασμα, ίσως το να ίσως το άλλο, άλλα από χτες φιλοσοφώ για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον

What girls learn

Εδώ και δυο βδομάδες προσπαθώ να γράψω ποστ για αυτό το έρμο μπλογκ το οποίο σε λίγο θα αραχνιασει και θα το κατοικούν φαντάσματα, ξωτικά και νεράιδες Μου έρχονται διάφορες ιδέες άλλα λίγο η ζεστή, λίγο η θαλασσα που ακόμα δεν έχω πάει, λίγο το να λίγο το άλλο, η συγγραφική μου καριέρα μπήκε στο πάγο. Όποτε αποφάσισα να κάνω μια μικρή λίστα με τα διδάγματα που το σύμπαν μου προσέφερε απλόχερα και να μοιράσω γνώση στους μυριάδες αναγνώστες μου.

Τον τελευταίο μηνα λοιπόν απόκτησα την γνώση ότι:

• όταν έχει αέρα και φοράς φόρεμα και καπέλο άλλα κρατάς και κάτι στο ένα χέρι, λογικά πρέπει να διαλέξεις ένα από τα δυο να συγκρατήσεις. Η σωστή κυρία κράτα το φουστάνι. Οι άλλες κυρίες κρατούν το καπέλο
  
  
• Η συμπλήρωση του μηχανογραφικού μπορεί να γίνει μια αδιανόητα δύσκολη υπόθεση Οι κωδικοί δεν μπαίνουν, οι ειδικές κατηγορίες είναι κουίζ για δυνατούς λύτες και αν έχεις ανάγκη να μιλήσεις με οποιοδήποτε στα ειδικά τηλεφωνα, το ατέρμονο κουδούνισμα χωρίς ανταπόκριση μπορεί να κάνει τα νευρά σου κλωστές.
  
  
• Το βαζελάκι απέναντι είναι όμορφο και έχει όμορφους φίλους. Για κάποιο λόγο φοράει πράσινα ρούχα διαρκώς και όποτε παίζει η ομαδαρα το ακούει όλη η πολη.
  
  
• Οι Τεξανοι γελαδάρηδες είναι γραφικές χαζοφατσες. Δε θα ξεπεράσω πότε πόσο βλάχοι είναι.
  
  
• Τώρα με την κρίση οι άνθρωποι στις δημόσιες υπηρεσίες φοβούνται μην απολυθούν και είναι παντού ευγενέστατοι. Τόσο που απόρησα με την εξαιρετική εξυπηρέτηση σε πολλές υπηρεσίες.
  
  
• Οι άνθρωποι στις ξένες υπηρεσίες όμως είναι ακόμα καλύτεροι. Αν τα ελληνικά πανεπιστήμια είχαν τέτοια οργάνωση ο κόσμος θα ήταν ένα πιο ροζ μέρος.
  
  
• Είναι αδιανόητο ότι άνθρωποι φοράνε βραχιολιών ισορροπίας. Στα σοβαρά.
  
  
• Όντως είναι επικίνδυνο να περπάτα κορίτσι μόνο του στο δρόμο. Επρεπε να περάσει 1/4 του αιώνα ζωής και πολύ νυχτοπερπάτημα πάνω σε δεκάποντα για να νιώσω αγνό φόβο με έναν τύπο προχτές.
  
  
• Αντιθέτως, ένας πολύ ευγενικός νεαρός που μου μίλησε πολύ γλυκά όταν τον εξυπηρέτησα σε μια υπόθεση του, μου έφτιαξε την βδομάδα.
  
  
• Οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης είναι μεγάλοι ήρωες, Επιβιώνουν σε πόλεις χωρίς υποδομές, χωρίς δωρεάν εκπαίδευση τυφλών, δε τους παρέχονται τα απαραίτητα γκατζετακια που χρειαζονται και γενικά μη τους τύχει να περάσουν το δρόμο έξω από την φιλοσοφική.
  
  
• Έχω φίλη που χρησιμοποίησε την φράση είμαι νεγκλιζέ και έβγαζε νόημα.
  
  
• Τα επεισόδια στην Αθηνα με έκαναν να ντραπεί άλλα πάνω από όλα να τρομάξω τόσο πολύ για το τι μας περιμένει.
  
  
• Η οργή και τα διάφορα ποστ σε όλα τα σοσιαλι μίντια με έκαναν να αναρωτηθώ αν πρέπει να ντρέπομαι που έχω μπαμπά αστυνομικό. Δεν είναι όλοι οι ίδιοι ρε αδέρφια.
  
  
• Τελικά είναι αλήθεια ότι δεν μπορείς να καταρρεύσεις από την κούραση ακόμα και αν το πιστεύεις ολόψυχα. Οι άνθρωποι έχουν μεγάλες αντοχές.
  
  
• Η ίδια φίλη με το νεγκλιζέ πήρε τόσο όμορφα δώρα για ορκωμοσίες φίλων που με έκανε να ζηλέψω τόσο αφόρητα. Εντος των ήμερων περιμένετε ετεροχρονισμένο πάρτι ορκωμοσίας για να πάρω τα δώρα που τότε δε πήρα.
  
  
• Το καλοκαίρι είναι η αγαπημένη μου εποχή όσο έχει λογικές ζέστες, κάνω διακοπές και μπορώ να φορώ τα πολύχρωμα ρουχαλάκια μου. Στον καύσωνα θέλω να μετακομίσω σε ένα ιγκλού.
  
  Οι καθηγητες των ελληνικων πανεπιστημιων νομιζουν οτι ειναι υβριδιο του παπικου αλαθητου και του ταλεντου του Μπιλ Γκειτς. Οι πιοτεροι ειναι απλως ηλιθιοι.

Τα υπολοιπα αργοτερα.