Mayor Cupcake

Κάθε φορά που σκέφτομαι τι δεξιότητες θα ήθελα να έχω, πάντα χάνομαι ανάμεσα σε διάφορα αντικείμενα, που με συναρπάζουν εξίσου, άλλα πότε δεν βρίσκω τον χρόνο να ασχοληθώ Απαράδεκτη το ξέρω, γιατί δεν είμαι και ο πλανητάρχης να μην έχω χρόνο, άλλα πως τα πάω πως τα φέρνω, πάντα καταφέρνω να βρίσκομαι πνιγμένη και με μηδέν όρεξη να ασχοληθώ με κάτι δημιουργικό Ένα από τα πράγματα που μου αρέσει πολύ, μα πάρα πολύ, είναι η ζαχαροπλαστική άλλα εξόν από μερικά κέικ και γλυκά στα οποία βοήθησα την μαμά μου, δεν έχω να επιδείξω κάτι ιδιαίτερο Έχω δει βεβαία, ατελείωτες ώρες από εκπομπής μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής, άλλα δεν νομίζω αυτό να με καλύπτει

Έτσι λοιπόν, όταν πριν μερικές μέρες είδα την ανάρτηση της Άννας στο μπλοκ της, αποφάσισα ότι ΑΥΤΟ: http://inmyc.wordpress.com/2012/01/17/create_cupcakes/ θα είναι το γλυκό με το οποίο θα ξεκινήσει η μεγάλη καριέρα μου σαν ζαχαροπλαστρια. Ναι, φίλε αναγνώστη, καλά κατάλαβες, cupcakes. Είχα όμως εξεταστική και δεν μπορούσα να ασχοληθώ αλλά χτες που τέλειωσε, ήταν η κατάλληλη μέρα να κάνω κάτι διασκεδαστικό και τόσο νόστιμο, σαν επιβράβευση για τον κόπο μου. Από το προηγούμενο βραδύ βεβαία, είχα δει σχέδια στο ίντερνετ, διάβασα μερικές συνταγές, κατέληξα ότι της Άννας είναι η ωραιότερη και συνάμα η ευκολότερη και κίνησα να μαζέψω τα υλικά μου.

Πρώτη μου στάση, ήταν το Εν Καρπώ που είχε μια ωραία ποικιλία από χρώματα και αρώματα ζαχαροπλαστικής, όπως επίσης και πολλά πολύχρωμα τρουφάκια, σοκολατένια πραγματάκια, καραμελάκια και γενικά ότι μπορείς να φανταστείς Μετά τον πρώτο πανικό, που ακολούθησε της συνειδητοποίησης ότι δεν έχω ιδέα πως θέλω να κάνω τα κεϊκάκια μου, αγόρασα μερικά πραγματα και κατευθύνθηκα στον ΚΑΝΑΔΑ στην Β. Ηρακλείου Το συγκεκριμένο μαγαζί έχει είδη πάρτι όποτε αν δεν ήταν το αναλυτικότατο ποστ της Άννας, δεν θα σκεφτόμουν πότε να μπω μέσα για να αγοράσω υλικά για γλυκά Στο εν λόγω μαγαζί μπορείς να βρεις από φόρμες σε διάφορα σχέδια, δεκάδες διακοσμητικά, σιρόπια, πέρλες, χρώματα,αρώματα άλλα και κάτι τρομερά σωληνάρια με έτοιμο χρωματιστό γλασέ Γέμισα και εκεί μια σακούλα καλούδια και ειλικρινά αν είχα περισσότερα χρήματα να διαθέσω, θα αγόραζα άλλα τόσα, να έκανα στοκ. Γενικώς, τα προϊόντα διακόσμησης δεν είναι ιδιαίτερα ακριβά, αν σκεφτείς ότι χρησιμοποιείς ελάχιστο υλικό, και το υπόλοιπο το κρατάς για τις επόμενες-πολλές φόρες- που θα θες να μπλεχτείς με βουτυρα και αλεύρια.

Επόμενη στάση : η κουζίνα του σπιτιού μου. Τα υλικά για το κέικ, είναι τα απολύτως βασικά που υπάρχουν σε κάθε σπίτι, ζάχαρη, αλεύρι, βούτυρο, αυγά και η διαδικασία παρασκευής cupcakes, δεν διαφέρει από αυτήν του κέικ Το καλό ήταν ότι και η βοηθός στο όλο εγχείρημα, η αδερφή μου, είχε πολύ όρεξη και έτσι δεν βαρεθήκαμε να πειραματιστούμε Αποφασίσαμε, λοιπόν, να μην μείνουμε στο απλό κέικ βανίλιας, άλλα να κάνουμε μια μεγάλη ποικιλία από χρωματιστά κεϊκάκια που εν συνεχεία θα διακοσμούσαμε με ακόμα πιο παρδαλά γλάσσα.

Αφού φτιάξαμε την ζύμη, την χωρίσαμε σε διάφορα μικρά πιατάκια και την χρωματίσαμε Στο πρώτο πιάτο ρίξαμε μπόλικο κακάο και προέκυψαν μερικά υπέροχα σοκολατένια κεϊκάκια Τις δυο επόμενες δόσεις τις χρωματίσαμε με κίτρινο και κόκκινο χρώμα και επίσης βγήκαν πολύ πετυχημένες Μάλιστα, στα κόκκινα κεϊκάκια ρίξαμε και ελάχιστο άρωμα φράουλας και έτσι τα κεϊκάκια μας δεν είχαν μόνο ένα συγκλονιστικό φραουλί χρώμα άλλα είχαν και ασορτί γεύση. Τις επόμενες δυο δόσεις τις κάναμε μπλε, πράσινες και την τελευταία ροζ. Η πράσινη βγήκε ωραία και έντονη στο μάτι, με γεύση πικραμύγδαλο άλλα οι άλλες δυο ενώ ήταν ωραίες όταν τις έβλεπες στο πιάτο, μετά το ψήσιμο, δεν είχα τόσο έντονο χρώμα Δεν πειράζει όμως, γιατί τις καλύψαμε με τόσο γλασέ, που πολλοί θα τις δουν άλλα κανεις δεν θα νοιαστεί ιδιαίτερα.

Όταν τελειώσαμε το γέμισμα της φόρμας, ξεκίνησε το ψήσιμο Σε αυτό το σημείο να πω, ότι πραγματικά πρέπει να βάζεις λιγότερο από το μισό στη φόρμα, γιατί φουσκώνει τόσο πολύ, που σε μερικά που ξέφυγε η δόση, μας βγήκαν υπερτροφικά Πάλι όμορφα είναι, άλλα αν βάζαμε λιγότερο, θα είχαμε κάνει παραπάνω κεϊκάκια.

Το τελευταίο κομμάτι, και το πιο διασκεδαστικό, ήταν το γαρνίρισμα Πάλι χωρίσαμε το άσπρο γλασέ σε πιατάκια, και σύντομα είχαμε μπλε, κίτρινο, κόκκινο γλασέ για να ξεκινήσουμε την εικαστική μας παρέμβαση Σε αυτό το σημείο να πω, ότι καλό είναι να κάνεις το γαρνίρισμα με κορνε που έχει λεπτή μυτούλα, γιατί αλλιώς είναι πολύ δύσκολο να βγουν σχεδια με λεπτομέρειες και καταλήγεις να έχεις γαρνίρισμα, στο μέγεθος του cupcake. Μικρο το κακό, αν είσαι καλοφαγάς όπως εμείς, άλλα αν θες ένα πιο κομψό- και διαιτητικό, ει δυνατόν- αποτέλεσμα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις πολύ λιγότερο από αυτό που χρησιμοποιήσαμε. Αφού βάλαμε το γλασέ, ρίξαμε καραμελες, γλυκό του κουταλιού, σιροπια και τρουφάκια και τα πρώτα cupcakes της οικογενείας Ε. Ήταν πραγματικότητα. Πριν καν τελειώσουμε είχαμε οπτικοποιήσει, την επόμενη παρτίδα κεϊκακίων που θα γεμιστούν με μαρμελάδες, μερεντα, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα αποκαλύψω ακόμα.

ΚΑΙ ΙΔΟΥ:  

ΖΗΛΕΨΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΜΟΥΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑ!!

Συνταγή

The reader

" Βγες ραντεβού μ’ ένα κορίτσι που διαβάζει. Βγες με ένα κορίτσι που ξοδεύει τα λεφτά της στα βιβλία αντί στα ρούχα. Έχει προβλήματα με τις ντουλάπες της επειδή έχει πολλά βιβλία. Βγες με ένα κορίτσι που έχει λίστα με βιβλία που θέλει να διαβάσει.

 Βρες ένα κορίτσι που διαβάζει. Θα καταλάβεις αν διαβάζει επειδή θα έχει πάντα ένα αδιάβαστο βιβλίο στην τσάντα της. Θα κοιτάει με αγάπη τα ράφια σε ένα βιβλιοπωλείο, θα είναι αυτή που θα βγάλει μια σιγανή κραυγή όταν βρει το βιβλίο που έψαχνε. Βλέπεις αυτό το κορίτσι που μυρίζει τα βιβλία σε ένα βιβλιοπωλείο με μεταχειρισμένα; Πρόκειται για αναγνώστρια. Δε μπορούν να αντισταθούν να μυρίσουν τις σελίδες, ειδικά αν έχουν κιτρινίσει.

Θα είναι το κορίτσι που θα διαβάζει περιμένοντας στην ουρά για να πάρει καφέ. Κάτσε δίπλα της. Στην αρχή θα σε στραβοκοιτάξει, γιατί τα κορίτσια που διαβάζουν δε θέλουν να διακόπτονται. Ρώτα την αν είναι καλό το βιβλίο. Κέρνα την άλλο ένα φλιτζάνι καφέ.

Πες της τη γνώμη σου για τον Μουρακάμι. Προσπάθησε να καταλάβεις αν κατάλαβε τον Οδυσσέα του Τζέιμς Τζόις ή αν το λέει για να φανεί έξυπνη. Ρώτα την αν αγαπάει την Αλίκη κι αν θα ήθελε να ήταν η Αλίκη.  

Είναι εύκολο να είσαι με ένα κορίτσι που διαβάζει. Χάρισέ της βιβλία στα γενέθλια, τα Χριστούγεννα και στις επετείους. Δείξε της ότι καταλαβαίνεις ότι τα λόγια είναι αγάπη. Να ξέρεις ότι γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ βιβλίου και πραγματικότητας αλλά θα προσπαθήσει να κάνει τη ζωή της όπως το αγαπημένο της βιβλίο. (…)

 Βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει γιατί το αξίζεις. Αξίζεις ένα κορίτσι που μπορεί να σου δώσει τον πιο πολύχρωμο κόσμο. Αν θέλεις όλον τον κόσμο και τους κόσμους πίσω από αυτόν, βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει.

Ακόμα καλύτερα, βγες με ένα κορίτσι που γράφει."

της Rosemarie Urquico

Το κείμενό δεν το ήξερα, το διάβασα τελείως τυχαία σήμερα Ούτε η κοπέλα που το γράψε ξέρω ποια είναι, έψαξα λίγο στο ίντερνετ δεν βρήκα κάποια πληροφορία Όποια και να είναι όμως, καλά να είναι, γιατί το κειμενάκι της είναι τρομερά αληθινό και περιγράφει επακριβώς τι σημαίνει να αγαπάς τα βιβλία Δεν ξέρω αν μόνο τα βιβλιόφιλα κορίτσια συμπεριφέρονται έτσι, άλλα σαν κορίτσι και εγώ, μπορώ να πιστοποιήσω πως κάθε γραμμή είναι πέρα ως πέρα αλήθεια

Προσωπικά θεωρώ τα βιβλία περιουσία και κάθε ευρώ που έχω δώσει, ακόμα και σε βιβλία που εν τελεί δεν άξιζαν τόσο, τα χαλάλισα και δε τα τσιγκουνεύτηκα Άλλωστε, κανένα βιβλίο δεν είναι μηδενικής άξιας, όλα έχουν κάτι να σου προσφέρουν, ακόμα και τα πιο ασήμαντα Μέσα από τα βιβλία γνωρίζεις κόσμους, εποχές και πολιτισμούς Βλέπεις άνθρωπους να ζωντανεύουν εμπρός στα μάτια σου και για πολλούς από αυτούς θα ορκιζόσουν ότι κάπου τους ξέρεις ή κάπου θα τους βρεις. Μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, μπορεί να ξεπηδήσουν όλα τα συναισθήματα, ακόμα και αυτά που δεν πίστευες ότι μπορείς να νιώσεις, ακόμα και αυτά που πίστευες ότι είναι αδύνατον να τα χει νιώσει και κάποιος άλλος Μα φυσικά και είναι, όλοι ίδιοι είμαστε, όλοι τα ίδια σκεφτόμαστε, όλοι με παρόμοια τρόπο αντιδρούμε, άλλα αν δεν βγούμε από το μικρόκοσμο μας πως θα το δούμε;

Ένα βιβλίο, είναι συντροφιά, παρηγοριά, βοηθός για να σκεφτείς, να προβληματιστείς, να ταξιδέψεις Ένα βιβλίο μπορεί να σε κάνει να ονειρευτείς, να κλάψεις με την καρδιά σου, να γελάσεις δυνατά, να το αγαπήσεις τόσο που να θελήσεις να το δωρίσεις σε όλους τους αγαπημένους σου, γιατί δεν είναι δυνατόν να μην γνωρίσουν τόση ομορφιά Ένα βιβλίο μπορεί να σε κάνει να το αγαπήσεις τόσο που να καταλήξεις να ζηλεύεις αφόρητα τον συγγραφέα του που κοιτά τον ίδιο κόσμο με εσένα, άλλα αυτός βλέπει την ομορφιά ή την ασχημία του, με έναν τρόπο που θα ήθελες πολύ να μπορείς και εσύ Με ένα βιβλίο μπορείς να δείξεις πόσο νοιάζεσαι για κάποιον, αν οι λέξεις δεν δείχνουν αγάπη ποιος το κάνει; 

Και όχι, δεν είναι εύκολο να δωρίζεις βιβλία σε ένα κορίτσι που τα αγάπα τόσο, θεωρώντας ότι είναι εύκολο Το πρόβλημα δεν είναι μην τυχόν το χει διαβάσει, γιατί αν το χει διαβάσει σημαίνει ότι της τράβηξε την προσοχή, άρα πέτυχες διάνα, γιατί βρήκες κάτι που θα άρεσε και σε αυτήν Όταν επιλεγείς βιβλίο για άλλον είτε έχει διαβάσει δεκάδες, είτε κανένα, πρέπει να σπαταλήσεις περισσότερο κόπο και αγάπη από το αν αγόραζες κάποιο άλλο αντικείμενο Ένα βιβλίο για να είναι πετυχημένη αγορά, πρέπει καταρχήν να τραβάει την προσοχή του αναγνώστη του. Αν κάποιος διαβάζει κλασσική λογοτεχνία, δεν θα του πας Λένα Μαντά μόνο και μόνο γιατί είναι μπεστ σελερ Μπορεί να τα διαβάσει και μόνος του, δεν αναιρεί το ένα το άλλο, άλλα αν του το πας εσύ, ενω ξέρεις τα αναγνώσματα του, είναι σαν να πηγαίνεις στην μπουζουκόφιλη φίλη σου, τα άπαντα της μπλογκοβιζιον Ναι, μπορεί να είναι καλύτερα από αυτά που ξέρει άλλα δεν της αρέσουν Αρα όχι, δεν είναι λύση να πηγαίνεις σε βιβλιόφιλους βιβλία ως δώρα, δεν είναι ο καλός ο μύλος που όλα τα αλέθει Προσωπικά, με κάθε δωρο βλέπω πόσο νοιάζεται ο άλλος άλλα ειδικά με τα βιβλία, είναι σαν να βλέπω ψυχογράφημα Όσοι μου χουν φέρει βιβλία που από το εξωφύλλου ακόμα ήξερα ότι δεν αξίζουν ούτε για προσαναμμά, εν τελεί χάθηκαν από την ζωή μου και όσοι μου φέρανε βιβλία που ήθελα, είτε το ήξεραν είτε όχι, κέρδισαν λίγο παραπάνω από την αγάπη μου. Αυτοί δε που μου είχαν γράψει και αφιέρωση στην δεύτερη σελίδα, μου έδωσαν τόση χαρά, όση αν μου είχαν φέρει το ακριβότερο δωρο

Πάντως, για να λέμε και αλήθειες, ωραίο είναι να αγαπάς τα βιβλία, κάνεις καλό στον ευατό και στην ψυχή σου και μόνο καλύτερος άνθρωπος  γίνεσαι, άλλα αδερφάκι μου, κάνεις δεν νοιάζεται Άντε οι άνθρωποι σου να σε χαίρονται όταν πηγαίνεις στο βιβλιοπωλείο να πάρεις μολύβια και φεύγεις δυο ώρες μετά με δυο βιβλία και έχοντας διαβάσει στα πεταχτά άλλα τρία(τα οποία σημείωσες στο μπλοκάκι σου για να τα πάρεις αργότερα). Περόν τούτου, δεν έχω εντυπωσιάσει  πότε κανέναν(άντε κάνα δυο), λέγοντας πόσο τα αγαπώ, έχω βρει ελάχιστους που να θέλουν να μιλήσουμε για λογοτεχνία, και πραγματικά δεν έχω βρει αγόρι που να θέλει να με γνωρίσει μόνο κ μόνο επειδή με είδε να διαβάζω βιβλία στη στάση Αντιθέτως, το γεγονός ότι είμαι παλιά φίλη και συμμαθήτρια με γνωστό μοντέλο- παρουσιάστρια-πολυμιξερ είναι αυτό που σταθερά εντυπωσιάζει τους πάντες, όταν το αναφέρω Και φίλε μου, έβγαλα φιλοσοφική, οι μισές εκεί μέσα, ανάθεμα αν έχουν διαβάσει πότε κάτι δυσκολότερο από κοσμοπολιτσαν(το οποίο και εγώ διαβάζω, μη νομίζεις). Όποτε, καλά και ρομαντικά και πανέμορφα τα λέει το κείμενό, άλλα μάλλον η συγγραφέας μιλάει σαν κορίτσι που αγάπα τα βιβλία, πάρα σαν άσχετη Γιατί ναι μεν, και εγώ έτσι ακριβώς βλέπω τον εαυτό μου και τους συν-βιβλιόφιλους άλλα δυστυχώς κάνεις δε νοιάζεται Γιατί αν νοιαζόταν η τηλεόραση δε θα ήταν όπως είναι, τα μπεστ σελερ δεν θα ήταν αυτά που είναι, οι άνθρωποι δε θα ήταν όπως είναι.

All I Want for Christmas

 Τον τελευταίο καιρό όπου και αν στρέψεις το βλέμμα σου θα δεις λίστες με resolutions για το χρόνο που έρχεται όπως επίσης και λίστες με πράγματα που συνέβησαν την χρονιά που αργοσβήνει. Στις λίστες του 2011 είναι θαρρείς, λες και ο κόσμος θέλει να ξορκίσει ο,τι κακό του έχει συμβεί, να κάνει την ενδοσκόπηση του, να βρει τα δυνατά και τα τρωτά του, μα πάνω απ όλα να θυμηθεί Στις λίστες για το 2012, βλέπεις μόνο ελπίδα και όνειρα. Άλλωστε τι θα ήμασταν χωρίς βαθιά ριζωμένη ελπίδα πως όλα καλά θα πάνε; Τραγούδι των Σταβέντο θα μου πεις, αλλά μη γίνεσαι προφανής, αναγνώστη Αν κοιτάξεις προσεκτικά θα δεις ότι όλοι πάνω κάτω ζητάνε τα ίδια, υγειά, αγάπη, μια ζεστή αγκαλιά, μια δουλειά και ύστερα προσθέτουν όλα τα υπόλοιπα.

 Κανονικά φίλε αναγνώστη, τώρα θα πρεπε να κάνω και εγώ λίστες, άλλα αλήθεια δεν μπορώ. Μεγάλο βάσανο η λίστα, πότε δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα, αλλά μπορώ να δηλώσω ότι το 2011 τηρούμενων των αναλογίων και της αδιανόητης κρίσης, ήταν προσωπικά μια καλή χρονιά. Ξεφύλλισα το άλμπουμ των φωτογραφιών, πολύ μαζεμένη χρονιά, που πήγαν τα αλλοτινά γλέντια και χαρές κάθε τρεις και λίγο; Δε βαριέσαι μωρέ, έχω τόσες στιγμές να θυμηθώ, που γεμίζω δέκα άλμπουμ και μου περισσεύουν άλλες τόσες. Δε θα στις πω όμως,αναγνώστη, είναι δικές μου και παρότι μπλέκονται σε ένα κουβάρι στο μυαλό μου, θα ναι πάντα εκεί να μου φέρνουν χαμόγελο στα δύσκολα.

  Ξεκίνησε με μένα, χειρουργημένη, άλλα αν το σκεφτώ λίγο, το χειρουργείο ήταν καλύτερο γούρι από πολλά ξενύχτια και ποτά που με συντρόφευαν στο προυπάντισμα παλιότερων ετών Πέρασα σε μια σχολή που ήθελα πολύ, παρότι πιθανότατα δεν θα με ωφελήσει (επαγγελματικά) πουθενά, άλλα δε πειράζει Η συγκεκριμένη απόφαση πάρθηκε κυριολεκτικά μέσα σε μια στιγμή, υλοποιθηκε μέσα σε δυο και έβαλε τέλος σε διχογνωμίες και δισταγμούς πολλών ετών Ακόμα και αν το πτυχίο γίνει μια κορνίζα διπλά στο πρώτο μου πτυχίο, πάντα θα μου θυμίζει ότι ο τολμών νικά και ότι τελικά όλα στο μυαλό μας είναι. Αν βεβαία, είχα πάρει τα ίδια ρίσκα και σε κάνα δυο άλλες περιπτώσεις, ίσως να χα διαγράψει μερικά πραγματάκια ακόμα από την λίστα των πραγμάτων που δεν ξέρω που οδηγούν, άλλα είπαμε, φίλε αναγνώστη, baby steps, κανείς δεν ξεκίνησε ένα ταξίδι τρέχοντας Η δε σχολή και οι καθηγητές της, τόσο υπέροχοι όλοι, που μοιάζουν σαν ψέμα Φτου φτου.

  Επίσης, την ίδια χρονιά, τουλάχιστον είχα μια δουλειά, ανασφάλιστη μεν, άλλα δουλειά Σε εποχές που οι ρακοσυλλέκτες, οι άστεγοι, οι καταχρεωμένοι αυξήθηκαν κατακόρυφα, τουλάχιστον έχω να λέω, ότι είχα ένα εισόδημα Ούτε κατά διάνοια, μεγάλο ή αρκετό έστω, άλλα τουλάχιστον υπαρκτό Μη με μαλώνεις, αναγνώστη, δεν επαναπαύομαι, δεν είναι αρκετό, άλλα τουλάχιστο είναι κάτι Επίσης, το 2011 όλοι οι άνθρωποι που αγαπώ ήταν καλά στην υγειά τους και δεν αντιμετώπισαν κάποιο ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα Αν σκεφτείς ότι το 2010 κάθε οικογένεια που γνωρίζω έχασε κάποιον και ότι εγώ είχα ρημάξει τους γιατρούς, δόξα τους θεούς να λέμε Γιατί φίλε αναγνώστη, χίλια κότερα να έχεις, αν δεν έχεις την υγειά σου, τα μπικικίνια είναι ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου.

  

  Το 2011, ήταν η χρονιά που με δίδαξε ότι αν δεν ανοίξεις το στοματάκι σου να διεκδικήσεις αυτό που θες, ο άλλος δεν πρόκειται να στο δώσει από την καλή του την καρδιά Θες γιατί δεν θέλει, θες γιατί δεν νοιάζεται, θες γιατί η μοίρα σου η μαύρη στα φέρνει όλα ανάποδα, πάντα θα υπάρχει κάποιος που σου ταράζει το νευρικό σύστημα. Συμβουλή από μένα για σένα, αναγνώστη, άνοιξε το στοματάκι, ζητά και ίσως λάβεις Το 2011, ήταν η χρονιά που συνειδητοποίησα ξανά και ξανά ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει με πολύ λίγα, να προσαρμοστεί, να παλέψει μέχρι τέλους και να μην παραιτηθεί Με πικρά συνειδητοποίησα όμως, ότι ο άνθρωπος πάντα θα θέλει την καλοπέραση και την ευκολία, ακόμα και όταν δεν έχει κανένα λόγο για να τα αξιώνει. Είδα ανθρώπους να πηγαίνουν πανάκριβες διακοπές, να αγοράζουν ένα σωρό πολυτέλειες, να ξοδεύουν λεφτά που δεν έχουν και τρόμαξα με την ματαιοπονία που μας περικυκλώνει.

  Επίσης, το 2011 ήταν η χρονιά που ένιωθα την διαδικτυακή αγάπη, παρότι πότε δεν αμφέβαλα ότι υπάρχει Ο λαός του τουητερ μάζεψε χιλιάδες ευρώ για μια άρρωστη κοπέλα, αποδεικνύοντας ότι δεν είμαστε όλοι αδιάφοροι και δήθεν, έμενα με βοήθησαν σε κάτι πιο μικρο βοηθώντας να μαζέψω 100 ερωτηματολόγια με πλήρη στοιχειά για έναν φίλο(ποιος θα το πίστευε ε;) Πολλοί καινούριοι φίλοι, που δεν έχω δει και ίσως δεν δω πότε, άλλα είναι όμορφη παρέα Ένας τέτοιος φίλος, ο Σταύρος, με βοήθησε να ξεστηθώσω ένα γραφείο που χάριζε η Γλυκά, ανιδιοτελής, χωρίς ανταλλάγματα και χωρίς να με έχουν ξαναματαδεί. Πολύ μικρο, σιγά θα μου πεις, έμενα όμως μου άρεσε πολύ σαν πράξη.

 Το 2011, ήταν η χρονιά που είδα έμπρακτα αυτό που πάντα ήξερα Αν έχεις καλή παρέα, χαμόγελο και όρεξη μπορείς να περάσεις καλά ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες, ακόμα και αν δεν έχεις ευρό για ξόδεμα Αν ένα κάλο έκανε η κρίση, είναι ότι μας μάζεψε πάλι στα σαλόνια μας, παρέα με το φθηνό κρασί μας και τα επιτραπέζια. Σου ακούγεται μίζερο, φίλε αναγνώστη; Έμενα διόλου.

 Το 2011, έγιναν και άλλα πολλά, πάρα πολλά Είδα όμορφες ταινίες, διάβασα πολύ, πήγα σε όμορφα μέρη, πήγα τέλειες, άψογες, φοβέρες, διακοπές με την καλύτερη παρέα του ντουνιά, έβαλα την καλύτερη παρέα του ντουνιά να με βοηθά στις εργασίες μου και αυτοί το έκαναν χωρίς να δυσανασχετήσουν λεπτό, συνειδητοποίησα ότι είμαι ένα μάλλον τυχερό κορίτσι γιατί εχω σπίτι, υγεία, οικογένεια, φίλους απο το σχολείο που αγαπιόμαστε ακομα, γέλασα με την καρδιά μου, έχασα τον ύπνο μου από εφιάλτες που δεν ήξερα ότι υπάρχουν, αγχώθηκα στα όρια της κατάρρευσης, διάβασα για την σχολή στα όρια της υπερκόπωσης, έβαψα τα μαλλιά μου καροτί, στεναχωρήθηκα και σίγουρα στεναχώρησα, πέτυχα, απέτυχα, μπερδεύτηκα, ξεμπερδεύτηκα άλλα δε βαριέσαι, Άλλοι έχασαν τα πάντα, άλλοι δεν είχαν άνθρωπο να πούνε καλήμερα.

Τι εύχομαι για το 2012, πέρα από το αυτονόητο υγειά και χαρά; Μεγάλη υπομονή για όλους μας, γιατί θα την χρειαστούμε Και να χάσω πέντε κιλά.

Χρόνια πολλα και καλά σε όλους!

The Twilight saga

Τα παρακάτω ριβιού έχουν ήδη δημοσιευτεί στο gtvs και απλώς τα αναδημοσιεύω. Δικά μου είναι  αλλά μεγάλη η χάρη του saga, δεν θα τα ξαναγραφα από την αρχή. Αν δεν έχετε δει τις ταινίες  μην διαβάσετε, υπάρχουν σποιλερ.

Breaking Dawn p.1 (2011)

Σήμερα γά-, σήμερα γάμος γίνεται (δις)
σ’ ωραίο περιβόλι, σ’ ωραίο περιβόλι (δις)

Σήμερα απο-, σήμερα αποχωρίζεται (δις)
η μάνα από την κόρη, η μάνα από την κόρη (δις)

Γαμπρέ τη νύ-, γαμπρέ τη νύφη ν’ αγαπάς (δις)
Να μην την εμαλώνεις, να μην την εμαλώνεις (δις)

Σαν το βασί-, σαν το βασιλικό στη γη (δις)
να τηνε καμαρώνεις, να τηνε καμαρώνεις (δις)

Σήκω περή-, σήκω περήφανε αητέ (δις)
κι άνοιξε τα φτερά σου, κι άνοιξε τα φτερά σου (δις)

Να πεταχτεί, να πεταχτεί η πέρδικα (2)
που ’χεις στην αγκαλιά σου, που ’χεις στην αγκαλιά σου (2)

Υπόθεση:

Η Μπέλα και ο Εντουάρντ επιτελούς παντρεύονται, επισφραγίζοντας έτσι την επική τους αγάπη. Το ονειρεμένο τους Honeymoun όμως διακόπτεται απρόσμενα όταν η Μπέλα μένει έγκυος. Τι θα είναι το παιδί που θα γεννήσει και πόσο κίνδυνο αποτελεί για την ίδια άλλα και ολόκληρη την ανθρωπότητα? Εναα νέο κεφάλαιο στην ζωή όχι μόνο της Μπελάς άλλα και της φυλής των βαμπίρ είναι έτοιμο να ξεκινήσει.

Η ταπεινή μου άποψη:

  Πάντα μου άρεσαν οι ρομαντικές ιστορίες αγάπης και δεν το χω κρύψει και πότε Είναι ωραίο να βλέπεις εξιδανικευμένους έρωτες και επικές ιστορίες αγάπης, ειδικά στις τόσο κυνικές εποχές που ζούμε Οι άνδρες ιππότες που φέρονται τις γυναίκες σαν πριγκιπισσες δεν υπάρχουν πια, ενώ από την μεριά τους πολλές γυναίκες, στην προσπάθεια τους να αποδείξουν την άξια τους πετάξαν από απάνω τους την χρυσόσκονη, ποδοπάτησαν τον ρομαντισμό και γύρισαν την πλάτη στο παλιό, κάλο ρομάντζο   

  Μια τέτοια εισαγωγή, ίσως σας προδιαθέτει ότι κατά την ταπεινή μου άποψη, η Χαραυγή είναι το ρομάντζο που ζέστανε την παγωμένη μου καρδιά και γέμισε με δάκρυα τα συγκινημένα μου ματάκια Αν και είμαι η πρώτη που συγκινούμαι με γάμους και χάρες, μόνο στην ιδέα του “κάτι παλιό, κάτι και καινούριο, κάτι δανεικό, κάτι μπλε”, η συγκεκριμένη ιστορία πέρασε και δεν ακούμπησε Για την ακρίβεια, είναι η απόδειξη πως μπορείς να φας δυο ώρες απεραντολογώντας, χωρίς να δείξεις τίποτα ουσιαστικό, χωρίς κορύφωση, χωρίς σασπενς, χωρίς ενδιαφέρον.

  Άλλα ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή Το πρώτο μέρος της ταινίας, είναι ο γάμος του ζευγαριού Υπέροχο σκηνικό, λιτό και κομψότατο νυφικό, δυο-τρεις αιματοβαμμένοι εφιάλτες και έχω ήδη ανακαθίσει στην καρεκλα μου, περιμένοντας μεγάλα πανηγύρια Φευ όμως Η σκηνή του γάμου έχει μια Μπέλα σαν δαρμένη γάτα, να περιφέρεται πανικόβλητη και να μην δείχνει καθόλου ευτυχής Θα μου πεις, έχει τα δικιά της η κοπέλα, δεν είναι λίγο και αυτό που περνάει Δεν την υποχρέωσε κάνεις όμω,ς και είναι τουλάχιστον ανόητο από πλευρά σεναρίου-σκηνοθεσίας που αναλώθηκαν σε μακρόσυρτα πλάνα, βουβά βλέμματα και χαζομάρες αντί να δείξουν τον έντονο συνδυασμό χαράς και φόβου που ένιωθαν αμφότεροι Μετα από αυτό φτάνουμε στο ακόμα πιο ξενέρωτο Honeymoun που πάρα τις κάμποσες χαριτωμένες και αστείες στιγμές δεν έβγαζε ούτε το πάθος ούτε την ζωντάνια που θα πρεπε να εκπέμπουν οι σκηνές ενός νιόπαντρου τρελά ερωτευμένου ζευγαριού Για την ολοκλήρωση της σχέσης τους, δεν θα πω πολλά, είναι και ολίγον σποιλερ το τι και πως, άλλα ρε φίλε, τόσο μπιρι μπιρι και ανάλυση ούτε ο Ασκητής με τους ασθενείς του δεν κάνει

Στο δεύτερο μέρος τα πράγματα είναι αρκετά καλύτερα Η Μπέλα είναι έγκυος, άλλα ποιος μπορεί να χαρεί? Κάνεις δεν ξέρει τι είναι το παιδί που θα γεννήσει, το οποίο κιόλας της ρουφά την ζωή και την καθιστά ένα ανθρωπινό ερείπιο Αυτό μάλιστα, είναι αρκετά ενδιαφέρον και η ταινία χτίζει, χτίζει, χτίζει και μένει στο χτίσιμο γιατί πάλι μηδέν εις το πηλίκον Καμιά κορύφωση, καμιά σοβαρή μάχη, καμιά ιδιαίτερη αγωνιά Κριμα, κρίμα, κρίμα γιατί θα μπορούσαν να το κάνουν σαν θρίλερ, σκοτεινό, γεμάτο εφιαλτικά οράματα και ξεσπάσματα άλλα μπαααααα. Αντι αυτού αναλωνόμαστε πάλι σε βουβά βλέμματα γεμάτα πόνο και άφθονη ανάλυση.

Το πρόβλημα της εν λόγω ταινίας, δεν είναι άλλο από τον ρυθμό της. Είναι τόσο άνευρη, τόσο ξενέρωτη, τόσο αργόσυρτη που καταλαβαίνεις ότι το κάνουν για να γεμίσουν το δίωρο και σε ταράζουν παραπάνω Ακριβώς με το ίδιο κεντρικό στόρι, κάποιος άλλος θα έκανε μια αξιοπρεπή ρομαντική ταινία Οι δημιουργοί όμως όλου του saga, έχουν κλειδώσει σαν tarrge group τα εφηβακια ή τις αιώνιες ρομαντικές ψυχές και δεν κάνουν καν τον κόπο να δώσουν μια πιο ενήλικη προσέγγιση στο όλο εγχείρημα Οι σκηνές σεξ υπονοούνται, η αιματοβαμμένη σκηνή στο τέλος είναι πιο πολύ σιχαμένη πάρα τρομακτική και η αδιανόητη ηθοποιία των πρωταγωνιστών συνθέτουν το σκηνικό της απογοήτευσης. Μην έχοντας δε κανένα χτίσιμο των δευτερευόντων χαρακτήρων σε αποτρέπει από το να νοιαστούμε κυριολεκτικά, γιατί ξέρεις ότι δεν θα γίνει κάτι σημαντικό σε κάποιον από αυτούς Και αφού ούτε στους τρεις θα συμβεί κάτι, τότε για ποιο λόγο ακριβώς να νοιαστούμε?

Ωστόσο, για να μην λέτε ότι είμαι αφοριστική, θα πω ότι όντως είναι αστεία σε διάφορα σημεία, είχε(πάλι) γαμάτη μουσική, ωραιότατη σκηνοθεσία/φωτογραφία/παραγωγή τελειώνει σε πολύ κάλο σημείο που σου εξάπτει την περιέργεια για το grand finale και είναι πολύ πολύ πολύ καλύτερο από το ανεκδιήγητο 2ο και το φλύαρο 3ο. Αν κόψουν τις σοβαροφανείς μελοδραματικές ερμηνείες, αν έχουν κανονικές μάχες και αν το τρέξουν λίγο, ειλικρινά το πιστεύω ότι μπορεί το τελευταίο μέρος της σειράς να είναι ενδιαφέρον. Λίγο παθος, λιγο ένταση, φωναξτε και λίγο αντι να μοιάζετε σαν μαστουρωμένοι. Κανει καλό.

Sex spoiler.

Γιατί στα κομμάτια τρεις ταινίες τώρα μας έπρηξαν τα συκώτια οτι δεν μπορούν να κάνουν γλυκό  ρομαντικό έρωτα? Έτσι όπως το παρουσίασε ο Εντι, φαινόταν λες και θα γινόταν η Δευτέρα Παρουσία. Όπως ακριβός πειραματίστηκαν την γαμήλια νύχτα, δεν θα μπορούσαν να δοκιμάσουν και μια άλλη φορά? Και αν ναι, όντως δεν προχωρούσε το θέμα τότε να βρίσκαν μια άλλη λύση. Να ταραχτώ τώρα ότι όλα αυτά τα περί αυτοσυγκράτησης δεν είναι ρομαντικά άλλα μια εσκεμμένη προσπάθεια προώθησης συντηρητικών ιδεών? Σαφώς και δεν είμαι της άποψης να κάνουν τα χίλια μύρια οι έφηβοι, άλλα όλος αυτός ο αφορισμός του προγαμιαίου σεξ μου χτύπησε στον εγκέφαλο. Και ακόμα περισσότερο μου χτύπησε στον εγκέφαλο, η αδιανόητη επίμονη της(κούνια)Μπέλα να βαμπιριασει και η παντελής αδιαφορία όχι μόνο για το δώρο της ζωής άλλα και για αυτούς που αφήνει πίσω. Το να είναι μαζί με τον Εντι, το δέχομαι σαν ρομαντική σκέψη, άλλα το πέταγμα των 18 της χρόνων στα σκουπίδια, τόσο ελαφρά την καρδιά δε το χωράει το μυαλό μου. Ίσως δεν θα πρεπε να δίνω τόση σημασία σε μια ταινία, άλλα επειδή ακριβώς απευθύνεται σε εφήβους, με ενοχλεί που περνά σαν ρομαντισμό και αυτοθυσία το να κάνεις κακό στον εαυτό σου. Τουλάχιστον στην ταινία δεν είχαμε καμιά ηλίθια σκηνή εθελοντικού βαμπιριασματος αλλά το όλο θεματακι το πασαραν ωραία.

Eclipse(2010)

Υπόθεση:

Το Σιατλ μαστίζεται απο μια σειρά μυστήριων φόνων, η Βικτώρια ζητά εκδίκηση, η Μπελα προσπαθει να ισορροπησει αναμεσα στον Εντουαρντ και τον Τζεικομπ γνωρίζοντας πως κάθε απόφασή της μπορεί να πυροδοτήσει την αιώνια διαμάχη ανάμεσα σε βρυκόλακες και λυκάνθρωπους..

Η ταπεινή μου άποψη:


Οταν πηγα να δω την ταινια χτες, ειχα τον ενδομυχο φοβο οτι θα αντικρυσω το χαλι της δευτερης αλλα τελικα διαψευστικα. Οχι πανηγυρικα προφανως, αλλα αν μη τι αλλο η ταινια με ικανοποιησε για το ειδος της. Τελεια δεν ειναι σε καμια περιπτωση, αλλα περασα ευχάριστα το διωρακι μου και παροτι ουσιαστικη εξελιξη δεν υπαρχει δεν βαρεθηκα καθολου.

Στην εξοδο μου απο το σινεμα σκεφτόμουν οτι το μεγαλυτερο μειονεκτημα του saga ειναι οτι η συγγραφεας των βιβλιων εχει απλωσει σε 4 συνεχειες μια ιστορια που ωραιοτατα θα χωρουσε σε δυο και παροτι τα βιβλια δε τα εχω διαβασει οδηγουμαι σε αυτο το συμπερασμα αφου οι ταινιες ειναι αρκετα πιστες μεταφορες οπως ακουω. Ειδικα η δευτερη ταινια ηταν τοσο φλυαρη που θα μπορουσε να διαρκει μιση ωρα και σε συνδυασμο με την Εκλειψη να αποτελουν μια ενιαια ταινια που κρατα το ενδιαφερον.

Για να μη λετε οτι κανω ριβιου ισα ισα για να γκρινιαξω εκανα μια λιστα με συν και πλην οπου συνοψιζω τι μου αρεσε και τι οχι στην νεα αυτη βαμπιροταινια:

Θετικα:

* Η υπεροχη πρωτη σκηνη που προετοιμαζει οτι θα δουμε κατι πιο ενηλικο, πιο τρομακτικο, πιο ατμοσφαιρικο. 

* Η σπιντατη σκηνοθεσια με τους λυκανθρωπους και τα βαμπιρ να τρεχουν σαν τον ανεμο, να πηδανε σε δεντρα να κανουν μαγκιες στις σκηνες μαχης. Πειτε οτι θετε εμενα κατι τετοιες γρηγορες σκηνες με κανουν να χτυπαω χαρωπα παλαμακια.

* Η παντα υπεροχη φωτογραφια. Ενω στο τομεα των εφε χανουν πολυ εως παρα πολυ, η φωτογραφια σε συνδυασμο με τα ρουχα των ηθοποιων και το βαψιμο τους, δινουν ενα αρκετα κουλ αποτελεσμα.

* Η ωραια μουσικη που δενει παντα ομορφα με τις σκηνες.

* Το χιουμορακι. Ναι, ειπα χιουμορακι. Καλα μη φανταστειτε οτι κλαις απο τα γελια, αλλα συγκριτικα με τις δυο προηγουμενες που ολοι περιφερονταν με μια εσανς καταθλιψης να τους περικυκλωνει εδω εχουμε 4-5 πολυ χαριτωμενες σκηνες που με εκαναν να γελασω. Οχι γελοιες του στυλ βγαζω μπλουζα για να σκουπισω γρατζουνιά, αλλα αστειες. Λιγο ταλεντο να ειχαν οι πρωταγωνιστες οταν λενε τις ατακες τους και ολα θα ηταν τοσο πιο ομορφα.

* Η Ντακοτα και η Μπραυς που πειθουν σαν τρομαχτικες παντοδυναμες βαμπιρελες. Ειδικα η μικρη ειναι σοκ και δεος σε καθε εμφανιση της.

* Τα φλας μπακ. Απλα τα λατρευω οπου και αν τα δω.

Αρνητικα:

* Η αταλαντοσυνη του πρωταγωνιστικου τριγωνου σε σημειο που καταντα ενοχλητικο πως τρια ομορφα μουτράκια δεν μπορουν να πεισουν ουτε τοσο δα. Ειδικα ο Πατισον αν δεν ηταν ομορφος, αμφιβαλω αν θα τραβουσε την προσοχη και το τρελο ειναι οτι δε ξερω αν φταινε οι ηθοποιοι η αν ειναι σκηνοθετικη οδηγια αλλα πραγματικα με ενοχλουν. Αντιθετως, ολοι ολοι ολοι οι περιφερειακοι ρολοι ειναι ωραιοτατοι και οι ηθοποιοι αποδιδουν ευστοχα τις οποιες ερμηνευτικες απαιτησεις των ρολων τους.

* Η μηδενικη ερωτικη χημεια μεταξυ του ζευγαριου. Εχω καιρο να δω τοσο αχρωμο και αοσμο ζευγαρι σε ταινια. Τα φιλια τους ειναι ξενερωτα και αυτη η Μπελα νομιζω το χει ταμα να κοιταει παντα το πατωμα, δεν εξηγειται αλλιως.

* Η ποινικοποιηση του σεξ. Ξερω οτι αυτο γραφουν τα βιβλια αλλα ειναι τουλαχιστον γραφικο, εν ετει 2010 να υπαρχει τοσο εντονα μορμονικη προσεγγιση του θεματος. Ειναι σαφες οτι απευθυνεται σε μικρες ηλικιες αλλα ημαρτον ρε παιδια.

* Ο ξεβρακωτος Τζεικομπ. Καλα αυτο δε το λες και αρνητικο γιατι θαυμαζουμε κοιλιακους αλλα μπλουζακια δεν εχει αυτο το αγορι? Ειπαμε, εχεις σωματαρα, το καταλαβαμε, βαλε κανα ρουχο θα πουντιασεις.

* Η απιστευτη φλυαρια της ταινιας. Προσωπικα οπως προειπα μου αρεσε, αλλα ειλικρινα πολυ μπλα μπλα βρε αδερφακι μου για να καταληξουμε παλι σε αυτα που ξεραμε. Μηδεν σοβαρος προβληματισμος, μηδεν αγωνια, ηδη μαντευουμε το φιναλε.

* Η πεισιθανατη περσονα της Μπελα. Το χα πει και στο αλλο ριβιου αλλα αληθεια με χτυπαει στον εγκεφαλο αυτη η εμμονη να πεθανει και να αφησει πισω της δυο γονεις που την αγαπουν και ενα μελλον που δεν εχει ζησει. Πειτε με υπερβολικη, αλλα εμενα αυτο σαν προτυπο με τρομαζει γιατι μικρα κοριτσακια βλεπουν και δεν ξερεις πως αποκωδικοποιουν καθε μηνυμα.

* Η τελικη μαχη. Την περιμεναμε πως και πως και τελικα ηταν τοσο φτωχη σε ευρηματα και κορυφωση, τοσο μικρή σε διαρκεια και τοσο χαλι τα εφε που με χαλασε ασχημα.


Γενικως, επος δε το λες, κακο σιγουρα δε το λες. Προσωπικα μου αναψε το ενδιαφερον για την επομενη ταινια αλλα ειλικρινα αν και στην επομενη ταινια φαμε ολο το χρονο με το μεγα διλημμα της Μπελα, θα παρω πισω οτι καλο εχω πει. Ελπιζω στα καλυτερα που ερχονται..

7/10

New Moon (2009)

Η ταπεινή μου άποψη: 

Μου άρεσε

• Η καταπληκτική φωτογραφία.
• Η μουσική.
• Η σκηνοθεσία με τα επιβραδύνσεις και τις επιταχύνσεις που έδινε ένα πολύ σπιντάτο και βιντεοκλιπίστικο χρώμα.
• Η Ντακότα Φανιγκ που θα πρεπε να χει ρόλο 3 ώρες μόνη της, τόσο θέα. Αλλά προφανώς δεν χωρούσε στην εποποιία Τζεισον- Μπελα και της έδωσαν δυο ατάκες. Ή απλά ήταν τόσο φοβιστική η Ντακότα που τρόμαξαν μην σκιάξει τα μικρά παιδιά.
• Το όλο σκηνικό με τους Ιταλούς.
• Η ελεεινά γελοία σκηνή του Τζέικομπ να βγάζει την μπλούζα μόνο και μόνο για να σκουπίσει η Μπέλα μια γρατζουνιά. Δεν τον αδικώ,όμως, 12 κιλά μυς έβαλε για τις ανάγκες του ρόλου και εγω να ήμουν, δε θα δεχόμουν να φοράω μπλούζα. Η εν λόγω σκηνή ανταγωνίζεται σε γελοιότητα την σκηνή που η Μπέλα πάει να κάνει χαριτωμενιά και ακουμπά με την γροθίτσα της σε slow motion τους κοιλιακούς του Τζεισον.
• Η τελευταία ατάκα. Παίζει να γελούσαμε για μισή ώρα μετά το τέλος της προβολής. Πόσο θεός πια ρε Εντουάρντ?  

Δεν μου άρεσε

• Οι άχρωμοι, άοσμοι και ελεεινά ατάλαντοι πρωταγωνιστές. Κάνεις απο το τρίγωνο δεν έβγαζε το πάθος και την ζωντάνια που έχουν οι εφηβοι. Μιλούσαν ψιθυριστά, η Μπέλα έκλαιγε χωρίς δάκρυα, κοιτιοντουσαν και αντι να βγάζουν φωτιές ήταν λες και βλέπεις παντρεμένους πενηντάρηδες. Από χτες προσπαθώ να πείσω την φίλη μου με την οποία το απολαύσαμε παρέα ότι στο 80% των σκηνών Μπέλα- Έντουρντ, δεν κοιτιούνται καν. Η Μπέλα κοιτάει κάπου στο πηγούνι του, ο άλλος ακουμπάει τις ρίζες των μαλλιών της και με πόνο ατενίζει το απέναντι ντουβάρι. Μάλλον τους είπαν ότι φαίνονται ωραίοι σε αυτή την στάση και το υιοθέτησαν. Εκτός πια αν οι αθεράπευτα ερωτευμένοι δε μπορούν να έχουν απευθείας οπτική επαφή γιατί θα πεθάνουν από το πολύ πάθος.
• Η σεμνοτυφια και ο συντηρητισμος που φαινοταν σε καθε σκηνη. Η Στιουαρτ και ο Πατισον ειναι υποτιθεται ζευγάρι και στην ζωη και σε κάθε "ερωτική" τους σκηνη θα επαιζα στοίχημα οτι βαριουνται. Οταν δε είχαν σκηνές ο Τζεικομπ και η Μπέλα και πλησίαζαν σε απόστασή εκατοστού άλλα δεν ποτέ φιλιόντουσαν ήταν σαν να βγαίνει ταμπέλα "δεν ξενοκοιτάμε". Αφήστε δε που όλη η ιστορία του Τζέικομπ ήταν η βαρεμάρα η ίδια.
• Η απίστευτη επιμονή της Μπέλα να πεθάνει για να είναι μαζί με τον Έντουαρντ. Ξέρω ότι δε μου φταίει η ταινία, αλλά το βιβλίο και πάλι όμως δεν μπορώ να μην το θεωρήσω πολύ κακό παράδειγμα. Θέλει να πεθάνει στα 18 της, χωρίς να νοιαστεί καν για αυτούς που αφήνει πίσω και κανείς από τα βαμπίρια που την αγαπάνε δεν την σταματά. Κατά την γνώμη μου, κάνεις άνθρωπος που αγαπάει δεν θα δεχόταν να καταδικάσει τον έρωτα του σε μια τέτοια ζωή. Αν είναι έτσι, κάθε κοπέλα που μπλέκει με κάποιον επικίνδυνο η αυτοκαταστροφικό τύπο ας τον ακολουθήσει γιατί έτσι κάνει ο κόσμος όταν ζει επικές αγάπες. Που στην ακόμα πιο τελική, δεν ζεις επικές αγαπάς στα 18.

Γενικά, η ταινία ενδείκνυται για έφηβες, ερωτευμένα ζευγαράκια, αμετανόητα ρομαντικούς. Δε θα ξαναπώ ότι όποιος θέλει να δει τι εστί βαμπίρ να δει την Συνέντευξή με έναν βρικόλακα ή την Μπάφυ γιατί από ότι φαίνεται περί ορέξεως ουδείς λόγος. Ωστόσο, την θεωρώ πολύ χειρότερή ταινία από την πρώτη, βαρετή, κουραστική, χωρίς κορύφωση και γενικά μελόδραμα χωρίς ουσία. Αυτή βέβαια είναι η δική μου άποψή, η ενθουσιώδης αποδοχή από τόσο πολύ κόσμο, αποδεικνύει ότι μάλλον έχει την συνταγή της επιτυχίας..


Trivia:

• Κάθε μέλος των λυκανθρώπων έπρεπε να αποδείξουν την καταγωγή τους για να πάρουν τον ρόλο. Ο Spencer είναι Lakota (Sioux), ο Pelletier είναι Cree-Metis, ο Meraz είναι Purepecha (Tarasco), ο Gordon είναι Hualapai. discovered at an open casting call, is Cree.
• Οι λυκάνθρωποι πήγαν μαζί κάμπινγκ για να δεθούν μεταξύ τους και να λειτουργούν σαν ομάδα.
• Στην σκηνή των γενεθλίων, ο Jackson Rathbone μπήκε τόσο πολύ στο πετσί του ρόλου που ο Peter Facinelli και ο Kellan Lutz έπρεπε να τον συγκρατούν στα αλήθεια. Μάλιστα, σε μια από τις λήψεις ερίξαν την Elizabeth στο πάτωμα.
• Αυτή είναι η μόνη δουλειά του σκηνοθέτη Chris Weitz σχετικά με βαμπίρ. Ωστόσο η γιαγιά του είχε έναν μεγάλο ρόλο στο ισπανικό Drácula (1931) aκαι ο αδερφός του Paul Weitz σκηνοθέτησε το Cirque du Freak: The Vampire's Assistant (2009).
• Ο Jamie Campbell Bower, που υποδύεται τον Volturi Caius Volturi , είχε πάρει μέρος στην οντισιόν για τον ρόλο του 'Έντουαρντ. (2008/I).
• Η "Νέα Σελήνη" είναι η αγαπημένη ταινία του Pattison.
• Η Αμερικάνικη πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 17 November 2009, που έχουμε νέα σελήνη.

3/10

Twilight(2008)

Η Μπέλα είναι μια όμορφη δεκαεπτάχρονη που αποφασίζει να πάει να ζήσει με τον πατέρα της σε ένα μικρή βροχερή πόλη, το Φορμπς. Η υποδοχή είναι θερμή από όλους αλλά γρήγορα την προσοχή της τραβάει ένας μυστηριώδης νεαρός, ο Έντουαρντ Κούλεν. Μια γλυκιά ιστορία αγάπης ξεκινά, αλλά είναι έτοιμη η Μπέλα για την αληθινή ταυτότητα του;

Η ταπεινή μου άποψη:

Τα θετικά:
- Υπέροχη ατμόσφαιρα, μαγευτικά σκηνικά.
- Ο γοητευτικότατος Robert Pattinson που τον θεωρώ ιδανικό για το ρόλο του Έντουαρντ.
- Δυο καλές σκηνές μέσα στα δάση.

Τα αρνητικά:
- Η χημεία που δεν υπάρχει ανάμεσα στο πρωταγωνιστικπό ζευγαράκι. Δε ξέρω αμα φταίνε τα παιδιά ή η σκηνοθεσία αλλα δε με έπεισαν.
- Οι ευκολίες στο σενάριο. Σε όλη τη διάρκεια παίζαμε με τις φίλες μου το παιχνίδι "Βρες το κλισε".
- Το γεγονός ότι η βαμπιρομυθολογία είναι τελείως διαφορετική απο ότι ξέρατε.

Εν κατακλείδι, αν θέλετε να δείτε βαμπίρια δείτε κάποια από τις δεκάδες ταινίες με τον Κόμη Δράκουλα (με προσωπική αγαπημένη το συγκλονιστικό "Συνέντευξη με έναν βρικόλακα") ή άμα θέλετε να χαθείτε στο βαμπιροσύμπαν προτιμήστε Μπάφυ.΄Ή τέλος πάντων διαβάστε τα βιβλία της Stephenie Meyer, πάνω στα οποία βασίζεται η ταινία.
Η ταινία χωρίς να είναι απαράδεκτη, έχω την εντύπωση ότι απευθύνεται σε μικρές ηλικίες και γι' αυτό ίσως δεν είναι η κατάλληλη επιλογή για όλους. 

Trivia: 

• Kristen Stewart has naturally green eyes. She wears brown contacts for filming to match Bella's eye color.
• Taylor Lautner had to wear a wig for his role as Jacob Black.
• Over 5,000 actors auditioned for the role of Edward.

• The script was finished in 6 weeks.
• Kristen Stewart wore hair pieces so they didn't have to waste time doing her hair, and therefore had more time to shoot.
• The actors who played vampires needed to be pale, so it was written into their contracts that they had to stay out of the sun.
• Nikki Reed (Rosalie Hale) and Jackson Rathbone (Jasper Whitlock) learned how to play baseball left-handed for the famous baseball scene.
• When Bella is searching the internet and finds the link for the bookstore in Port Angeles, the link above it is for Little Brown. Little Brown is the publisher of the Twilight Saga.
• Before casting, Robert Pattinson had never heard of the Twilight novel. He only attended casting because he liked Kristen Stewart's performance in Into the Wild (2007).
• During the filming of the prom scene, Kristen Stewart didn't like the songs playing so suggested 'Flightless Bird, American Mouth' by Iron & Wine which they decided to use.
• In almost every scene involving a television, the ending ballet studio scene is being played.
• Robert Pattinson performed two songs in the movie, however only one of these songs, "Never Think," appears on the soundtrack
• At a midnight screening in Texarkana, Texas, Nov. 27, 2008, a gentleman dropped to his knee with a ring as the credits rolled. To the delight of the screaming crowd, he asked his girlfriend if theirs might be as enduring and unconditional a love as the one shared by Edward and Bella.
• In the hospital scene, when Bella and her mother are talking about the accident, the TV in the background can be seen playing the previous scene.
• All of the Cullens can be seen wearing jewelry with the same symbol on it. Edward, Jasper, and Emmett all had the same wristband, and Alice and Rosalie had similar necklaces with the symbol on it; Esme had a bracelet and Carlisle had a ring.
• The Cullen family crest (seen worn by all the Cullens) is a lion with a hand over its head, and a downward pointing Chevron with 3 clovers. The lion was added because of the famous line "And so the Lion fell in love with the Lamb", but the other portions (Chevron, clovers, and hand) are from the actual Cullen Coat of Arms, though there are only 2 clovers, more hands, and a bail of hay in the real one.

6/10



Cast:

• Kristen Stewart ... Bella Swan
• Robert Pattinson ... Edward Cullen
• Billy Burke ... Charlie Swan
• Taylor Lautner ... Jacob Black

Sweet November

 Η μέρα που μόλις μας αποχαιρέτησε και χάθηκε στον χωροχρόνο, ήταν η 1/1/11. Αν και μου αρέσουν οι περίεργες ακολουθίες αριθμών, αντιστάθηκα στον πειρασμό και δεν πόσταρα το κείμενο μου στις 11:11. Δεν βαριέσαι φίλε αναγνώστη, εδώ ο κόσμος καίγεται, ποιος νοιάζεται για τις δικές μου χαριτωμένους.