Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

Screenplay- Blogoscars 2012


Σε αυτην την ομορφη χώρα του ήλιου και της θάλασσας, μια φορά και έναν καιρό, έζησε ένα αγόρι πιο έξυπνο και πιο γαμάτο από όλα τα άλλα. Δεν ξέρω που οφειλει το λαμπρο του μυαλο, ισως έφταιγε η καταγωγή του από την Χαλκιδικη, γιατι ως γνωστον σαν την Χαλκιδική δεν έχει και εμείς οι βόρειοι ειμαστε τα καλύτερα παιδιά, ισως το dna, ισως το αρχαιο πνευμα αθανατο. Αυτό το αγόρι λοιπον, ο Αριστοτέλης, έγραψε ένα πολύ σπουδαιο βιβλιο, το οποίο ονομάζεται «Περι ποιητικής», στο οποίο δινει τον ορισμό της τραγωδίας:  Ἐστὶν οὖν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας, μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ, χωρὶς ἑκάστῳ τῶν εἰδὼν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καὶ οὐ δι’ ἀπαγγελίας, δι’ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν. ( "είναι λοιπόν η τραγωδία μίμηση (δηλ. αναπαράσταση επί σκηνής) πράξης σημαντικής και ολοκληρωμένης, η οποία έχει κάποια διάρκεια, με λόγο ποιητικό ("γλυκό" ή "διανθισμένο", στην κυριολεξία), τα μέρη της οποίας διαφέρουν στη φόρμα τους, που παριστάνεται ενεργά και δεν απαγγέλλεται, η οποία προκαλώντας τη συμπάθεια και το φόβο του θεατή τον αποκαθάρει (λυτρώνει) από παρόμοια ψυχικά συναισθήματα".)
Έκτοτε, πέρασαν χρόνια και καιροί και γεννήθηκε ο κινηματογράφος, η τέχνη που καταφέρνει να μας συγκινήσει, να μας ταξιδέψει, να μας τρομάξει, να μας συγκλονίσει.  Το έργο, λένε, είναι του σκηνοθέτη, αλλά εγώ -αν με ρωτάς- έχω σε μεγαλύτερη εκτίμηση τον σεναριογράφο. Πάντα θα με εντυπωσιάζουν οι άνθρωποι που μπορούν να βάλουν σε σειρά τις λέξεις και με όπλο αυτές, να γεννήσουν ποικίλα συναισθήματα σε ανθρώπους που βρίσκονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Δεν είναι εύκολη δουλειά αυτή του σεναριογράφου γιατί δεν υπάρχει συνταγή της επιτυχίας. Υπάρχουν έργα που βασίστηκαν σε χιλιοειπωμένες ιδέες αλλά είχαν αυτό το κάτι που θέλει ο κόσμος και έμειναν στην ιστορία, υπάρχουν και άλλα που ξεκίνησαν τρομερά φιλόδοξα και ξεφούσκωσαν πιο γρήγορα από μπάλα που ποδοπάτησε τριαξονικο. Βέβαια, τα λόγια του Αρίστου, ειναι πάντα επίκαιρα, αφού ενα καλο κινηματογραφικό έργο πρέπει να είναι ολοκληρωμένο, με σαφώς διαχωρισμένα μέρη, εμπλουτισμένο με ωραίο λόγο και να έχει στόχο να προκαλέσει διάφορα συναισθήματά στον θεατή.

Τι θα ήταν όμως οι ταινίες του 2012 αν ήταν πιάτο ημέρας;

10. Horrible bosses 

 Υλικά:
            - 3 θλιβεροί τύποι
            - ένα καθικι γιαππης
            - ένα τζανκι της κακιάς ώρας
            - μια λυσσάρα

Ανακατεύουμε καλά και προσθέτουμε μπόλικο καφροχιουμορ, σεξιστικά αστεία, χοντροκομμένα αστεία. Σβήνουμε με την πιο-ξεκαρδιστική-σκηνή-μαστούρας και σερβίρουμε σε ανθρώπους που θέλουν να γελάσουν με την ψυχή τους.

9. 50/50

Υλικά:
- ένας γλυκός, ευαίσθητος μορφονιός
- ένα άδικο χτύπημα από την μοίρα
- ένας ηλίθιος φίλος
- μια πρωτάρα ψυχολόγος

Ανακατεύουμε τον μορφονιό με μπόλικο δράμα, αλλά αφαιρούμε προσεκτικά κάθε μελόδραμα και υπερβολή. Αφού πάρει μια βράση προσθέτουμε τον φίλο μαζί με μπόλικο καφροχιουμορ, την χρυσή του καρδιά και όση συμπαράσταση τραβιέται. Σερβίρεται ζεστό, σαν την ζεστασιά που άφησε όταν τέλειωσε.

8. The help

Υλικά:
- μπόλικες μαύρες υπηρέτριες
- μια σκύλα, δευτεράτζα
- μια γλυκύτατη χαζούλα
 - την Εμα Στόουν με απαίσιο μαλλί

Χτυπάμε σε ένα μπολ τις υπηρέτριες μαζί με μπόλικο ρατσισμό και απύθμενη ανθρώπινη βλακεία. Προσθέτουμε τις κοπελιές, ανακινούμε καλά, και προσθέτουμε λίγο κάρυ επανάστασης. Αφού το τελειώσουμε, το συνοδεύουμε με σοκολατόπιτα.
             
7. Carnage

Υλικά:
- 2 ακτιβιστές, new age παντρεμένοι μεταξύ τους
- ένας γιαππης
- η νευρωτική σύζυγος του γιάπη

Βάζουμε τους 4 στο πιο μικρό σεικερ που έχουμε και τους περιχύνουμε με μπόλικη δηθενια και ακόμα περισσότερα νεύρα. Τους χτυπάμε αλύπητα μέχρι να μην αντέχουν άλλο και τους σερβίρουμε σε διάφανα ποτήρια. Είναι έτοιμοι να δαρθούν, αλλά δε θα το κάνουν, γιατί βλέπει ο κόσμος.

6. The Skin I live in

Υλικά: - ένας πλαστικός χειρούργος
- η κόρη του γιατρού
- ο γκόμενος της κόρης
- μια τύπισσα ντυμένη πλαστική κούκλα
- μια υπηρέτρια

Παίρνουμε τον γκόμενο και τον ψήνουμε μέχρι να αλλάξει   ύφη και χρώμα. Προσθέτουμε τον γιατρό, μπόλικη παράνοια, και ικανή ποσότητα διαστροφής και τους σιγοψήνουμε αργά και βασανιστικά μέχρι να ενωθούν οι γεύσεις τους. Σερβίρουμε σε μια μεγάλη πιατέλα μαζί με όλους τους υπόλοιπους και απολαμβάνουμε μέχρι να μας κάτσει στο λαιμό, όταν συνειδητοποιήσουμε τι ακριβώς τρώμε.

5. Midnight in Paris  

Υλικά: - το Παρίσι
-         Διαφόρους γαματους για τους οποίους δεν μπορώ να πω παραπάνω
-         Έναν ξανθό, αλαφροΐσκιωτο τύπο.

Παίρνουμε τους γαματους, το Παρίσι και ανακατεύουμε με τον αλαφροΐσκιωτο. Προσθέτουμε μπόλικη μουστάρδα για να πάρει κίτρινο χρώμα, αρκετές τζούρες νοσταλγίας, 2-3 κλεισίματα ματιού, άρωμα γουντι αλεν. Σερβίρεται με καλό κρασί και συνοδεύεται με το υπέροχο ost της ταινίας.

4.  Melancholia

Υλικά: - 1 ξανθιά
- 1 μελαχρινή
- ο τζακ μπαουερ
- ένα νυφικό
- ένας πλανήτης

Παίρνουμε την ξανθιά και την βουλιάζουμε σε μίγμα κατάθλιψης και αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Την τυλίγουμε με το νυφικό και την βάζουμε σε ένα ταψί με τον τζακ μπαουερ και την μελάχρινή. Τις αφήνουμε να ψηθούν σε δυνατή φωτιά. Όταν τις σερβίρουμε, ραντίζουμε με μπόλικη μελαγχολία και ντεμεκ ηρωισμό και σερβίρουμε σε λεπτό πιάτο. Προσθέτουμε τον πλανήτη, σπάει το πιάτο, το φαγητό είναι για πέταμα.

3. A separation

Υλικά: - 2 άνδρες
-         2 γυναίκες
-         2  παιδάκια
-         1 παππούς

Παίρνουμε τις γυναίκες και τα παιδάκια και τα τυλίγουμε σφιχτά σε φύλλο, αφήνοντας να φαίνεται ισα το πρόσωπο. Προσθέτουμε μπόλικη θρησκοληψία και καταπίεση. Παίρνουμε τους άνδρες και τους τσιγαρίζουμε με αρκετά νεύρα. Σερβίρεται στο παλιομοδίτικο σερβίτσιο της γιαγιάς και συνοδεύεται με σόδα για να καταπιούμε την στενοχώρια που μας πνιγεί.

2. Incedies

Υλικά: - 2 δίδυμα
- 2 γράμματα
- ο παραλογισμός του πολέμου

Ανακατεύουμε τα βασικά υλικά με μπόλικο δράμα, αλλά –προσοχή- όχι μελόδραμα. Προσθέτουμε όση μητρική αγάπη αντέχουμε, θρησκοληψία και αδικία. Σβήνουμε με μια σος «αποκάλυψη» και δεν πίνουμε τίποτα γιατί μετά το τέλος της, ειλικρινά δεν σου χει μείνει μυαλό.

1.     We need to talk about Kevin

Υλικά: - 1 γυναίκα
-         1 κωλόπαιδο
-         Μπόλικη παράνοια

Τσιγαρίζουμε το κωλοπαιδι με την παράνοια. Προσθέτουμε αντικοινωνική συμπεριφορά, αφαιρούμε κάθε συναίσθημα και σβηνουμε κάθε ιχνος λογικης. Ψηνουμε την μανα σε υψηλη φωτιά και αφου ξεροψηθεί προσθέτουμε το κωλοπαιδι. Τους σβήνουμε με σάλτσα παραλόγου και αφου φάμε, πινουμε έναν δυνατο ουίσκι για να μας φύγουν τα νευρα για τις μανάδες που βλέπουν τι καμάρια εχουν και δεν κανουν τιποτα.

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012

Βest supporting actress - Blogoscars 2012

Μια φορά και έναν καιρό, ο αυτοκράτορας Θεόφιλος, ήθελε να παντρευτεί. Επειδή όμως, δεν ήταν κάποιος τυχάρπαστος να γυρίζει τα κωλόμπαρα μέχρι να βγάλει γκόμενα, ούτε κανας φτωχός, οργάνωσε ένα μεγάλο πάρτι και κάλεσε όλες τις μορφονιές της επικράτειας. Έτσι λοιπόν, μια νύχτα με φεγγάρι, έβγαλε τα καλά του σερβίτσια, φόρεσε το καλό του κουστούμι, σέρβιρε τα πιό φίνα κρασιά και άνοιξε τις πύλες του παλατιού και της καρδιάς του. Δεν χρειάστηκε να περάσει πολύ ώρα και το βλέμμα του έπεσε πάνω σε μια όμορφη και ταπεινή κοπέλα που καθόταν παράμερα και έπινε ταπεινά το μοχίτο της. Την πλησίασε λοιπόν και θέλοντας να πουλήσει (φαλλοκρατική) μούρη είπε το τσιτάτο του :

 -Εκ γυναικός τα χείρω( από την γυναίκα προέρχονται τα χειρότερα, εννοώντας την Εύα, την αρχαία, όχι εμένα). Χα-χα είσαι αστείος ρε λεβέντη, πας να βγάλεις γκόμενα και προσβάλεις όχι μόνο την ίδια αλλά και το φύλο της ολάκερο. Good job, καρντάση, good job.
Η Κασσιανή φυσικά, πολλά ήταν ηλίθια δεν ήταν, και σαν μια άλλη νέα γυναίκα δυνατή, δεν έχασε την τσαχπινιά της και του δώσε πληρωμένη απάντηση.
-Και εκ γυναικός τα κρείττων(και από την γυναίκα, προέρχονται τα καλύτερα, εννοώντας την Παναγία).
Φυσικά τον αποσβόλωσε, φυσικά τον ρεζίλεψε, φυσικά έχασε το στέμμα, το οποίο δόθηκε σε κάποια σεμνοπιπίτσα που κράτησε το στοματάκι της κλειστό.
Γιατί σου τα λέω όλα αυτά, σινεφίλ αναγνώστη μου; Για να σου δείξω μέσα από ένα ιστορικό παράδειγμα, ότι υπάρχουν λογιώ λογιώ γυναίκες. Γυναίκες σπιρτόζες, γυναίκες ήσυχες, γυναίκες ανήσυχες, γυναίκες που σε ανεβάζουν  στα ουράνια, γυναίκες που σε ρίχνουν γυναίκες στην κόλαση. Και όπως είπε η Γκλόρια Γκεινορ You can go to Harvard, you can be a pilot, you can be an astronaut,  but first, be a woman.

10. Marisa Paredes - "La Piel Que Habito"

Η τρελή Μάνα. Μάνες σαν αυτήν, έχουν γεννήσει δολοφόνους, προέδρους, τους μίσους νεοέλληνες που νομίζουν ότι είναι τέλειοι γιατί έτσι τους είπε η μανούλα. Μην την βλέπεις έτσι, τα κάνει όλα και συμφέρει, μη σε ξεγελά το αθώο προσωπάκι της γριούλας. Έχει πει και μείς αναρωτηθήκαμε, τι άραγε θεωρεί μια μανά πραγματικά τρομακτικό αν όχι αυτό που κάνει ο κανακάρης της στην ταινία: The things the love of a mad man can do.

9. Melissa Leo- "Red state"

Η Θεούσα.  Νομίζει ότι πράττει το θέλημα του θεού, το μάτι της γυαλίζει, μην πάρεις ποτέ ούτε τσίχλα από το χέρι της. Κάτι σοφό θα έχει πει, αλλά δε το βρίσκω, το μόνο που θυμάμαι είναι να λέει yes daddy και να υμνεί τον θεό.

8.  Emma Stone - "Crazy, Stupid, Love"

Η Γαμάτη. Είναι έξυπνη, όμορφη, κουλ, υπέροχη, πηδάει τον Γκοσλιγκ. Άσε μας κουκλίτσα μου, έχουμε τα προβλήματα μας έχουμε και σένα να κυκλοφορείς(ευτυχώς, είσαι φικτιοναλ χαρακτήρας, in your face bitch). Έχει πει και εμείς την αναφωνήσαμε: «δεν γίνεται να είσαι τόσο τυχερή μωρή»: Will you take off your shirt... fuck! Seriously? It's like you're Photoshopped! 

7. Marisa Tomei - "Crazy, Stupid, love"

Η Απελπισμένη. Η 40+ που είτε είναι χωρισμένη, είτε δεν έχει παντρευτεί ποτέ και το μάτι της γυαλίζει. Η γυναίκα που ευωδιάζει απελπισία, η γυναίκα που μπορεί να σε σφάξει στον ύπνο σου αν την ταράξεις πολύ. Έχει δηλώσει και εμείς φοβηθήκαμε ότι κάποια στιγμή θα ταυτιστούμε:  I'm five years sober asshole! 

6. Sareh Bayat - "A separation"

Η Υποταγμένη. Η γυναίκα που σκύβει το κεφάλι, που τρώει ξύλο, που το μόνο που ξέρει και θέλει είναι να γεννά παιδιά και να φροντίζει το νοικοκυριό της. Η γυναίκα που νομίζουμε ότι έχει εξαφανιστεί στις ασπρόμαυρες ταινίες ή κατοικοεδρεύει σε υποανάπτυκτες χώρες, αλλά στην πραγματικότητα ζει ανάμεσα μας. Δεν νομίζω να είπε τίποτα, μιλούσαν όλοι οι άλλοι για αυτήν, αλλά την θέση της στην λίστα την κέρδισε με την στωική σιωπή της

5. Bryce Dallas Howard - "The Help" 

Η Σκύλα. Η γυναίκα που επειδή της φταίει η ζωή της, προσπαθεί να κάνει κόλαση την ζωή των άλλων. Η χωριάτισσα που το παίζει κυρία, η γαϊδάρα που το παίζει φάρος της ηθικής. Είπε και εμείς χαρήκαμε για την σοκολατόπιτα που έφαγε: Maybe I can't send you to jail for what you wrote, but I can send you for being a thief. 

4. Mélissa Désormeaux-Poulin - "Incendies"

Η Κόρη. Το καλό κορίτσι που τιμά την γονεικη αγάπη ακόμα και μετά θάνατον και ξεκινά μια αναζήτηση που δεν θέλει, μόνο και μόνο επειδή έτσι πρόσταξε η μητέρα. Σπαρακτική, χαμηλόφωνη ερμηνεία σε μια ταινία για τον παραλογισμό του πολέμου. Τόσο καλή, που δεν μπορω να βρω ούτε μια εξυπνάδα σχετική.

3. Jennifer Aniston- "Horrible Bosses"

Η Λυσσάρα.  Η γυναίκα που βλέπει άνδρα και κάνει λες και δεν έχει ξαναδεί, που ορμά πάνω του λες και της χρωστάει να της κάτσει, η γυναίκα που νομίζει ότι είναι «κυνηγός» αλλά απλώς είναι μια ζαβή που τρομάζει κόσμο. Τζενιφερ, έπαιξες δέκα λεπτά αλλά ήσουν τόσο τρομακτική που πλέον έγινες είδωλο. Είπε και μπήκε στο πάνθεον: You're gonna give me that dong and fuck my slutty little mouth.

2. Carey Mulligan-  "Shame"

Η Ευαίσθητη. Το κορίτσι που η άτιμη κενωνία το βύθισε στην μοναξιά και την μελαγχολία, το κορίτσι που αναζητά μάταια την αγάπη σε ένα κόσμο που δεν νοιάζεται αρκετά. Το κορίτσι που τραγούδησε τόσο σπαρακτικά ένα κλασσικό τραγούδι, και κατάφερε να συγκινήσει μέχρι και τις πέτρες.
Είπε: We're not bad people. We just come from a bad place. Και εμείς αναφωνήσαμε: «άσε μας κουκλίτσα μου, dark and twisted είναι μόνο η Μερεντιθ Γκρει, άει πάγαινε από δω.»

1.  Octavia Spencer- "The help" 

Η Επαναστάτρια. Η γυναίκα που θεωρήθηκε κατώτερη μόνο και μόνο από το χρώμα της αλλά απέδειξε ότι όσο έχεις φωνή(#ripvissi), ποτέ δεν είσαι αόρατη. Η γυναίκα που επαναστάτησε, διεκδίκησε, κέρδισε αγάπη και σεβασμό γιατί το άξιζε, αλλά κακά τα ψέματα αν δεν ήταν τόσο γκουρού μαγείρισσα, μπορεί να μην ήταν το απολυτό γκανιάν. Είπε και εμείς χειροκροτήσαμε: “Eat my shit!”

Go girls!!

Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012

Best supporting actor- Blogoscars 2012


Τα Blogoscars 2012, είναι γεγονός και ξεκινάμε με τον καλύτερο β' ανδρικό. Όταν ετοιμάστηκα να κάνω την λίστα, ημανε σίγουρη ότι θα έχω πρόβλημά, αλλά εν τέλει μου περισσεψανε μπόλικα αγορια ταλαντούχα. Αν με ακούνε εκεί στις Αμερικες, να με συγχωρέσουν αλλά δεν χωρούσαν ούτε οι 45 ηθοποιοί του TTSS, ούτε οι Κέβιν σε όλα τα μεγέθη. Επίσης, ταπεινά συγγνωμη, κ. Cranston, σας αγαπώ γενικως και ειδικώς, αλλά από ότι βλέπω σας ψήφισαν πολλοί, οπότε δεν με έχετε ανάγκη.  Θα ζητούσα συγγνωμη και από τον Βενσάν, την αιώνια αγάπη μου, αλλά α) έπαιζε σε μπαλαφάρα ταινία β) ήτανε ο γνωστός, κακός, θεότρελος εαυτός του, πλέον νομίζω τον φωνάζουνε και του λένε "απλώς, μίλα".
Αλλά επειδή, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια ας ξεκινήσουμε. Ταραταζουμ:

10. Ryan Gosling - "Crazy Stupid Love"

Σε αγαπώ γιατι εισαι ωραίος, σε αγαπώ γιατί εισαι συ. Και οχι μόνο εισαι ωραιος, εισαι και κουλ, και υπαρταλαντουχος, και παίζεις σε τρομερές ταινίες και με την συγκεκριμένη γέλασα μεχρι δακρυων και σαγαπωπαντρεψουμε. Άσε που εισαι ο μονος που επαιζες με προφορα ιταλου νταβατζη και υφος χιλιων καρδιναλιων και καταφερες να εισαι πάλι αστείος, ρομαντικός, ευαίσθητος, γαϊδούρι με ανασφάλειες, ο άνδρας που θα παντρευτώ.

9. Alan Rickman- "Harry Potter and the deathly hallows"

Αλαν, εισαι τιτανοτεραστιος ηθοποιός το ξέρεις και το ξέρω. Δεν υπαρχει ανθρωπος που δε το ξερει. Στον Χαρι Ποτα έπαιζες τον αγαπημενο μου χαρακτηρα και τον απεδωσες καλυτερα απο αυτο που φανταζομουν. Επισης, ειχες συγκινητικη και υπέροχη ιστορια και τελος παντων δε θα απολογηθω. Αλαν, με αγαπη απο μενα για σενα.

8. David Tennant- "Fright night"

Ποσο πολυ σε αγαπησα ποτέ, δε θα το μάθεις. Η αγαπη μου για το αγορι, ξεκίνησε οταν τον ειδα σαν Δρ Χου και εκτοτε δε λεει να φυγει. Στη συγκεκριμενη ταινια παιζει τον τρελιαρη, αθυροστομο, αλαζονα "βαμπιροκυνηγο" και η αληθεια είναι οτι μου θυμισε έντονα τον αγαπημένο Δοκτορα. Μπορεί και για αυτο να μου αρεσε τοσο πολυ, αλλα η ταινια και ειδικα ο ρολος του ειναι pure fun, οπότε αξιος ο μισθος σου, λεβεντη.

7. Kiefer Sutherland – "Melancholia"

Εσύ Κηφερ, δεν ανηκεις στην κατηγορία αγαπημένα αγόρια. Ούτε ωραίος είσαι, ουτε ιδιαιτέρα ταλαντούχος είσαι, έχεις φάτσα βουτυρομπεμπε και γενικά γραμμένο σε έχω. Στην Μελαγχολία όμως, κατάφερες να αποδώσεις ωραιότατα τον "ψυχραιμο", τζάμπα μάγκα που προσπαθούσε να διατηρήσει την αυτοκυριαρχία του μεχρι το τελος του κόσμου(κυριολεκτικα). Πραγματικά, δε σου το χα.

6. Seth Rogen – "50/50"

Εσύ Σεθ, είσαι σε ακόμα χειρότερη θέση απο τον αποπαν. Ούτε εσυ μαρεσεις και παροτι εισαι καλός κωμικός και φαίνεται, τα δυο εργα σου που χω δει, το ενα με ενα πορνό και το άλλο με μια γκαστριά, ήταν τοσο απαίσιες κωμωδίες που τις διέγραψα απο το μυαλο μου. Ωστόσο, στο 50/50, ήσουν υπεροχος. Ο Καιλ ειναι ευαίσθητος, είναι κάφρος, ειναι Φίλος και ξέρει οτι ο καλύτερος τρόπος για να είσαι διπλα σε εναν άρρωστο ειναι να τον υποστηρίζεις σταθερά, αλλά να μην τον αντιμετωπιζεις σαν άρρωστο. Εισωραιος, ρε μαν.

5. John Hawkes - "Martha Marcy May Marlene"


Τζον, θα είμαι ειλικρινής, δε σε ήξερα μέχρι περισυ. Σε ειχα δει σε διαφορες σειρες, σαν γκεστ, αλλα ειλικρινά μέχρι που είδα το Winter's Bone, δεν ήξερα οτι υπάρχεις. Βέβαια, ουτε εσυ ήξερες ότι υπάρχω, οποτε no harm done. Από πέρυσι λοιπον που σε έμαθα(και εσυ δεν με έμαθες αλλά αυτό διορθώνεται γιατι εκτός απο υπερταλαντουχος, εισαι και μορφονιος, και όλοι οι ταλαντουχοι μορφονιοί χωράνε στην καρδια μου), πολυ σε εξετίμησα. Αυτός ειναι και ο λόγος που φέτος δε θα έλειπες απο αυτήν την λίστα, παροτι επαιζες ενα σκατοψυχο, άπλυτο χιππι της κακιάς ώρας, που κακομεταχειρίζεται έφηβες. Με εξόργισες τοσο πολυ οταν είδα την ταινία, που κέρδισες επάξια μια θέση σε αυτήν την ταπεινή λίστα.

4. Benedict Cumberbatch"Tinker Taylor Soldier Spy"

Αχ, Βενεδικτε, αχ. Τι φωνή, τι κορμοστασιά, τι στυλ, τι γωνίες. Τι ταλέντο Θεέ μου. Αχ, Βενεδικτ, αχ. Μη περιμένεις να αναλύσω τον ρόλο σου, δε θυμάμαι τι έκανες εσύ και τι οι άλλοι 589 που συμπρωταγωνιστούσατε. Θυμάμαι ότι ήσουν γαματος.

3. Shahab Hosseini- "A separation"

Για σένα Σαχαμπ, δεν έχω να πω πολλά. Δε ξέρω που αλλού έπαιξες και δε τολμώ να σε χαρακτηρίσω γκομενακι ή μη, γιατί στην ταινία με τρομαξες. Μια εξαιρετική ταινία, ενας υπέροχος ρόλος. Επειθες σαν θρησκόληπτος, αγριάνθρωπος που θέλεις να βρεις το δίκιο σου σε μια παράλογη κοινωνία. Εξαιρετικός.-

2. Christopher Plummer - The Beginners

Αξιότιμε κ. Παλμπερ, εισαι σπουδαιος ηθοποιος και δε χρειαζεσαι εμενα να στο πω. Σε ολες τις ταινιες σου είσαι σπουδαιος, αλλα εδω μίλησες στην ψυχη μου. Ενας ρολος χαρουμενος, αλλα οχι χαζοχαρούμενος, σοβαρός αλλα οχι σοβαροφανής, τραγικός αλλα οχι μελοδραματικός. Με γέμισες ελπίδα και με έκανες να πιστέψω οτι δεν χρειάζεται να ζήσουμε μια μονο ζωη, αυτην που καποτε διαλέξαμε γιατί ποτέ δεν ειναι αργά να ξεκινησουμε απο την αρχή, σαν να εχουμε μπροστα μας μια αιωνιότητα.

1. Ezra Miller - "We Need to Talk About Kevin"

ΑΝ ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΣΤΑ ΜΠΟΛΣΟΙ, ΜΠΑΛΑΡΙΝΑ ΑΠΟ ΣΟΙ.






Υ.Γ Special thanks στην   που εμπνεύστηκε το θέμα των φωτογραφιών(πρωταγωνιστής & Β' ρόλοι παρεονι)
Οι ερωτικές εξομολογήσεις προς άπαντες, βαραίνουν την γραφουσα και μόνον αυτήν.

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

Blogoscars 2012




Όσοι αγαπάμε τις ταινίες, κάθε φορά που
 παρακολουθούμε βραβεία έχουμε σαφέστατη άποψη 
η οποία συνήθως αναλώνεται
 στο γνωστό "εγώ δε θα το κανα αυτό, δεν ξέρουν τι τους γίνεται!".
 Κάποιοι  από εμάς ανεβάζαν τις δικές τους προτάσεις σε μπλογκς
 και φορουμς, οι περισσότεροι αρκούμασταν να 
λέμε τον καημό μας σε φίλους, γνωστούς
 και αγνώστους σε σοσιαλ μύδια.
Μέχρι που το σωτήριο έτος 2011 μερικοί οραμαστιστες 
είδαν μπροστά και οργάνωσαν τα πρώτα μπλογκοσκαρς, από την οποία 
δε θα μπορούσε
 να λείπει και αυτό το μικρο, αλλά σινεφίλ μπλογκ. 
Η περυσινή διοργάνωση είχε τρομερη 
επιτυχία και η συνέχεια της ηταν δεδομένη. Να μαστε λοιπόν, σήμερα,
 να μετράμε αντίστροφα γιατι επιτελούς ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΤΑ BLOGOSCARS 2012!!
 Πριν βγούμε 
στους δρόμους αλαλάζοντας για την μεγάλη αυτή χαρά, ας μιλήσουμε 
για τους κανόνες.
Η ψηφοφορία ξεκινάει την Παρασκευή 17 Φλεβάρη και ολοκληρώνεται την επόμενη Παρασκευή 24/2, πριν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των “κανονικών” Oscars. Η ανακοίνωση των δικών μας αποτελεσμάτων γίνεται την εβδομάδα μετά τα Oscars, από τις 29/2 εώς το Σάββατο 3 Μαρτίου.
01. Ψηφίζουμε από τις 17 Φλεβάρη εώς τις 24 Φλεβάρη κάθε μέρα από μια κατηγορία. αναλυτικά:
Παρασκευή 17 Φλεβάρη Β’ Αντρικό (10 υποψηφιότητες)
Σάββατο 18 Φλεβάρη Β’ Γυναικείο (10 υποψ/τες)
Κυριακή 19 Φλεβάρη Σενάριο (10 υποψ/τες)  
επίσης 19 ΦλεβάρηSoundtrack (5 υποψ/τες)
Δευτέρα 20 Φλεβάρη Α’ Αντρικό(10 υποψ/τες)
Τρίτη 21 Φλεβάρη Α’ Γυναικείο (10 υποψ/τες)
Τετάρτη 22 Φλεβάρη Σκηνοθεσία (10 υποψ/τες)
και στις 23-24 Φλεβάρη Καλύτερη Ταινία (20 χορταστικές υποψηφιότητες)
το countdown είναι αξιολογικό και όχι τυχαίο. για τις 7 πρώτες κατηγορίες ποστάρουμε την ίδια μέρα στην ίδια ανάρτηση όλες τις υποψηφιότητες από το 10 εώς το 1 με αντίστροφη αξιολογική σειρά. 
Η κατηγορία soundtrack ειναι προαιρετική και το συγκεκριμένο μπλογκ δεν θα συμμετάσχει γιατί η αληθεια είναι δεν έχει και μεγάλη ιδέα απο μουσική.
Ξεκινάμε λοιπον, ελπιζω να περάσετε όσο καλά θα περασουμε και εμεις οι 120 μπλογκερς που θα καταθεσουμε την βαρια σαν ιστορία αποψη μας..